เอาไว้ เพียงได้ยินคำพูดของเว่ยหยวนตี้ แขกเหรื่อทุกคนก็ได้ระเบิดอารมณ์ออกมา
“มนุษย์กลายพันธุ์ ผู้หญิงคนนี้คือมนุษย์กลายพันธุ์ อย่าปล่อยให้นางหนีไปได้”
“ท่านผู้อาวุโสสูงสุด เขาโชวหยางนั้นเป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ของพวกเรา พวกเราจะปล่อยให้มนุษย์กลายพันธุ์มาหยามกันถึงถิ่นแบบนี้ไม่ได้”
“จริงด้วย ท่านผู้อาวุโสสูงสุด หากเราปล่อยนางไป เผ่าพันธุ์มนุษย์จะต้องเสียหน้าแน่ๆ รีบฆ่านางซะ”
เมื่อเผชิญหน้ากับแรงกดดันของผู้คนแล้ว ผู้อาวุโสใหญ่ของเผ่าพันธุ์อย่างหลิวฉิงนั้นถึงกับต้องแสดงสีหน้าที่มืดครึ้ม
ต่อให้หยานเสวี่ยไม่ใช่มนุษย์กลายพันธุ์ แต่เขาเองก็ไม่อาจไปให้เธอนั้นหลุดรอดไปได้โดยง่ายในวันนี้
หากเขาปล่อยเธอไว้ แล้วเขาจะจับคู่ให้กับเฉินเฉียงและเว่ยฉิงเชินง่ายๆได้ยังไง
ทั้งๆที่แผนการของเขาเกือบจะสำเร็จอยู่แล้ว การที่มีมนุษย์กลายพันธุ์ออกมาขัดขวางเอาไว้แบบนี้ มีหรือที่เขาจะทนได้
“ผู้อาวุโสฮูเตี๋ยน เขาโชวหยางในวันนี้มีเรื่องมากมายเกิดขึ้นจริงๆ ข้าเองต้องขายหน้าต่อท่านแล้ว”
“ก่อนที่จะจัดงานแต่งงานให้กับเฉินเฉียงและคุณหนูเว่ย ข้าเองคงต้องมีเรื่องที่ต้องจัดการเสียก่อน ขออภัยที่อาจจะทำให้ท่านเห็นภาพที่ไม่ควร”
เมื่อเห็นท่าทางที่เหี้ยมเกรียมที่แสดงออกมาจากสีหน้าของหลิวฉิงในตอนนี้ เฉินเฉียงก็อดไม่ได้ที่จะร้อนรนในทันที
ถึงแม้ว่าเขานั้นจะตะขิดตะขวงใจอยู่บ้างที่หยานเสวี่ยนั้นขัดขวางงานแต่งของตนกับเว่ยฉิงเชิน แต่นั่น
