ไม่ได้หมายความว่าจะทำให้เขาปล่อยให้เธอต้องตกตายลงไป
เมื่อนึกถึงเรื่องที่ผ่านมา แม้แต่เรื่องที่พึ่งจะเกิดขึ้น เขาไม่มีทางเลยที่จะปล่อยให้มีอะไรเกิดขึ้นกับหยานเสวี่ย
ก่อนหน้านี้กว่าที่เขาจะมายืนตรงจุดนี้ได้ หยานเสวี่ยปกป้องชีวิตมากมายหลายครั้ง จนแทบจะไม่นึกถึงชีวิตของตนโดยไม่ลังเล แล้วเขาจะหลงลืมเรื่องเหล่านั้นไปได้อย่างไร
แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหลิวฉิงและฮูเตี๋ยนแล้ว ทั้งสองต่างก็อยู่ในระดับราชาจอมพลขั้นสูง ต่อให้เขายอมแลกชีวิตก็ไม่อาจจะหยุดหลิวฉิงให้ฆ่าฟันอย่างแน่นอน
เมื่อนึกมาถึงจุดนี้ เฉินเฉียงรีบส่งเสียงผ่านจิตวิญญาณไปหาฮูเตี๋ยนในทันที -ท่านผู้อาวุโสสูงสุดฮูเตี๋ยน ได้โปรดช่วยหยานเสวี่ยด้วยเถิด หากท่านช่วยได้ผู้น้อยจะไม่ลืมพระคุณนี้ช่วยชีวิต-
ต่อให้เฉินเฉียงไม่ร้องขอต่อฮูเตี๋ยน แน่นอนว่าฮูเตี๋ยนย่อมไม่ปล่อยให้หลิวฉิงฆ่าหยานเสวี่ยอยู่แล้ว แต่เฉินเฉียงนั้นก็ไม่ได้รับรู้เรื่องนี้แต่อย่างใด
นี่จึงทำให้เมื่อฮูเตี๋ยนได้ยินคำพูดของเฉินเฉียงแล้ว ก็อดจะนึกสงสัยขึ้นมาไม่ได้
-หรือไอ้เด็กนี่แท้จริงแล้วชอบหยานเสวี่ยกันหว่า-
-เฉินเฉียง เจ้านี่มันช่างมากรักนัก-
-นี่ขนาดจะได้แต่งงานกับดอกฟ้าอย่างคุณหนูเว่ยนั่นแล้วยังมามีหน้ามาห่วงสาวอื่นอย่างหยานเสวี่ยอีกรึนี่-
-แต่ก็เอาเถอะ ชายแก่คนนี้จะช่วยเจ้าก็ได้ แต่ก็อย่าได้หลงลืมไปว่าเจ้านั้นติดค้างชายแก่ผู้นี้ซะล่ะ-
เมื่อเห็นสายตาที่ราวกับจะหมางเมินของฮ
