นั้นยังเหมือนเดิม เฉินเฉียงนั้นคือมนุษย์อย่างไม่ต้องสงสัยอีก
“เป็นไปได้ยังไง เป็นไปไม่ได้” ฮั่นจุยในตอนนี้ราวกับได้พบเจอกับปีศาจร้าย ไม่ว่ายังไงก็ตาม เขาก็ไม่เชื่อว่าเฉินเฉียงนั้นไม่ใช่มนุษย์กลายพันธุ์
“ทำไมจะเป็นไปไม่ได้กัน ให้ตาแก่ผู้นี้ได้บอกกล่าวเจ้าไว้หน่อยแล้วกันว่าเฉินเฉียงของข้านั้นคือศิษย์ของตาแก่ฮูเตี๋ยนผู้นี้ และไอ้พลังเหนือมนุษย์พวกนั้นเป็นพ่อผู้นี้ถ่ายทอดให้กับเขา”
เมื่อสิ้นคำของฮูเตี๋ยนแล้ว ท่าทางของทุกคนที่มองเฉินเฉียงนั้นเปลี่ยนไปในทันที
แม้แต่เว่ยหยวนตี้เองนั้น ที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยเชื่อคำพูดของเฉินเฉียงแม้แต่น้อย แต่เมื่อฮูเตี๋ยนผู้ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญเหนือผู้ใดในโลกหล้าผู้นี้ประกาศออกมาด้วยตนเองแล้วนั้น กับเฉินเฉียงที่ทรงพลังเหนือผู้ใดในรุ่นเดียวกันนี้จึงไม่แปลกแต่อย่างใดอีก แถมดีไม่ดีเขาจะถูกถือว่าเป็นคนของฮุยตู๋ด้วยซ้ำ
เฉินเฉียงเองนั้นก็ไม่คิดว่าชายแก่คนนี้ไม่เพียงจะโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้มาช่วยเขาแล้ว เขานั้นยังช่วยมาล้างมลทินให้กับเขาเสียอีก
และนี่จะหมายความว่าเขานั้นจะสามารถใช้พลังเหนือมนุษย์ได้ตราบที่ใจต้องการ ไม่ต้องกลัวใครจะตราหน้าว่าเป็นมนุษย์กลายพันธุ์อีก
“พี่หลิวฉิงคงประจักษ์แล้วกระมัง”
“ศิษย์ของข้าผู้นี้เป็นมนุษย์ขนานแท้ ไม่อย่างนั้นเขาจะสร้างคุณประโยชน์ให้กับเผ่าพันธุ์มนุษย์อย่างนับไม่ถ้วนไปทำซากอะไรกัน”
“แล้วดูสิว่าเผ่าพันธุ์นั้นปฏิบัติต่อเขาเยี่ยงไร”
“ไม
