่นจุยในตอนนี้ได้จ้องมองไปที่เฉินเฉียงในรูปลักษณ์ของจางหยวนด้วยสายตาที่ลุกเป็นไฟ
ในขณะเดียวกัน เว่ยหยวนตี้เองที่ยังคงนั่งอยู่ในที่นั่งของผู้ใหญ่ฝ่ายเจ้าสาวก็ถึงกับนิ่งอึ้งสับสนไปอย่างหนัก
จางหยวนกับฉิงเชินเนี่ยนะ
จะเป็นไปได้ยังไงกัน
ฉิงเชินนั้นก่อนหน้านี้บอกกับเขาอยู่กับปากว่ารักเฉินเฉียงไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมตอนนี้ลูกสาวข้าถึงได้ไปกอดกับจางหยวนได้กัน
“ฉิงเชิน ยัยตัวดี นี่เจ้าคิดจะทำอะไรอีก”
เว่ยหยวนตี้ที่ฟื้นคืนสติก็ได้ตะคอกออกมาอย่างดังลั่น ก่อนจะรีบลุกขึ้นมา แล้ววิ่งเข้าไปหาเว่ยฉิงเชินพลางยกมือขึ้นสูงหมายที่จะตบสั่งสอนเสียตรงนี้
“ท่านพ่อ พี่ใหญ่เฉินเฉียงได้นำเม็ดยาโลกาหวนคืนมามอบให้ท่านแล้ว” เว่ยฉิงเชินรีบเร่งพูดออกมาก่อนที่จะจับแหวนในมือยัดใส่มือที่กำลังง้างอยู่ของพ่อของตน
“ห้ะ ….ยาโลกาหวนคืนน่ะเหรอ”
สำหรับเว่ยหยวนตี้แล้วนั้นไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเม็ดยานี้มีความสำคัญยังไงกับเขา
และนี่จึงทำให้เว่ยหยวนตี้ในตอนนี้ใช้มือที่สั่นเทิ้มของตน ค่อยๆหยิบกล่องเล็กๆออกมาจากแหวน เพียงแรกสัมผัส เขาก็รับรู้ได้ในทันทีว่ามันคือเม็ดยาหวนคืนแบบเดียวกับที่ฮั่นจุยเคยแสดงให้เขาเห็นมาก่อนหน้านี้
“ท่านพ่อ นี่หมายความว่าข้าไม่ต้องแต่งงานกับผู้อาวุโสฮั่นอีกแล้วสินะ…”
ด้วยเรื่องของเม็ดยาโลกาหวนคืนนี้เองนั้นทำให้เว่ยชิงเฉินต้องตกอยู่ในสภาพกดดันอย่างอับจนหนทางมาหลายเดือน เมื่อมาถึงตอนนี้ ย่อมเป็นธรรมดาที่เธอนั้นจะแ