บทที่ 287 ก่อกวนงานแต่ง
เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่เชินนี้ เฉินเฉียงก็ยิ่งรู้สึกปลื้มในตัวชายผู้นี้ยิ่งกว่าเดิม
“นายท่านหลี่ผู้นี้คงไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ยินข่าวที่ว่ากัปตันของพวกเราเป็นมนุษย์กลายพันธุ์หรอกนา”
“มนุษย์กลายพันธุ์รึ ถุ่ย” หลี่เชินถึงกับถ่มถุยออกมาในทันทีเมื่อได้ยิน ก่อนจะพูดออกมาเบาๆ “หากพี่ชายเฉินเฉียงนั้นเป็นมนุษย์กลายพันธุ์จริงล่ะก็ เขานั้นจะสร้างผลงานที่มากล้ำให้กับเผ่าพันธุ์ของเราทำซากอะไรกัน”
“และหากไม่ได้พี่เฉินเฉียงในวันนั้น น้องชายผู้นี้คงตกตายไปโดยไอ้ตัวพลังจิตนั่นไปนานแล้ว”
“อย่าได้ไปฟังคำไร้สาระของผู้คนไปเลยน่า ข้าการันตีเลยว่าพี่ชายเฉินเฉียงนั้นเป็นสุดยอดนักรบแห่งเผ่าพันธุ์ของเราอย่างไม่ต้องสงสัย”
ก่อนหน้านี้เฉินเฉียงนั้นไม่คิดมาก่อนว่ายังมีคนที่เชื่อว่าตัวเขานั้นยังเป็นคนของเผ่าพันธุ์อยู่อีก
นั่นก็เพราะการต่อสู้ระหว่างเผ่าพันธุ์มนุษย์ สัตว์ประหลาดและมนุษย์กลายพันธุ์นั้นมีมานานหลายปี และด้วยการที่พวกเขานั้นเป็นเผ่าพันธุ์ที่อ่อนด้อยที่สุดและแตกต่างที่สุด เผ่าพันธุ์มนุษย์จึงได้ใช้วิธีการกระจายถิ่นที่อยู่ของตนไปตั้งอาณานิคมขึ้นในสถานที่ต่างๆ เพื่อกระจายความเสี่ยงในการสูญพันธุ์ แน่นอนว่ารวมถึงจุดที่อยู่ใกล้กับกองกำลังที่แข็งแกร่งของเผ่าพันธุ์อย่างตึกจอมพลเขตกันหนัน ตึกจอมพลเป่ยเชิน และตึกจอมพลภาคกลาง
แต่ในกระบวนการนี้นั้นได้เปิดช่องทางให้ผู้ทรงอำนาจหลายๆคนเก็บเกี่ยวผล
