บทที่ 288 เอายามาส่ง
เฉินเฉียงที่ในตอนนี้นั้นกล้าพูดจาถากถางและเปิดเผยเรื่องราวต่อหน้าสาธารณชนในตอนนี้ เมื่อมองไปที่ท่าทางของผู้คนโดยรอบแล้ว เขาก็รับรู้ได้ในทันทีว่าในตอนนี้คงยากที่จะมีคนเข้าข้างเขาอย่างแน่นอน
“ฮ่าฮ่าฮ่า จางหยวน ไอ้เด็กเวรตะไล เจ้าคิดว่าพวกเราเป็นผู้เยาว์ให้เจ้าหลอกได้เพียงคำพูดเนี่ยนะ”
“ยังไงซะ คำพูดมันก็เป็นเพียงคำพูดล่ะวะ”
“เจ้าอย่าได้พูดจากล่าวล่วงเกินไปมากกว่านี้จะดีกว่า เจ้าเองก็พึ่งจะพูดออกมาว่าข้าไม่มีหลักฐานและสิ่งข้าพูดเป็นการใส่ร้าย แล้วทีเจ้าล่ะ มีหลักฐานรึเปล่าว่าข้าทำตามอย่างที่เจ้ากล่าวอ้าง”
“หากเจ้ายังมาพูดแบบนี้โดยไม่มีหลักฐานล่ะก็ ก็อย่าได้โทษข้าที่โหดร้ายก็แล้วกัน”
“วันนี้เป็นวันมงคลของข้า แต่เจ้านั้นไม่เพียงจะไม่แสดงความเคารพต่อข้า แถมยังกล้าที่จะกล่าววาจาล่วงเกินข้าผู้ที่เป็นถึงผู้อาวุโสของเผ่าพันธุ์ผู้นี้ โดยที่เจ้าไม่มีหลักฐานต่อหน้าสาธารณชน เพียงแค่นี้ก็มากพอที่จะฆ่าเจ้าทิ้งได้แล้ว”
หลังจากฮั่นจุยพูดจบ เขาได้หันไปมองผู้อาวุโสโลหะศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ ทั้งสี่เองก็มองหน้ากันก่อนที่จะพยักหน้ารับ แสดงออกมาซึ่งการเข้าข้างฮั่นจุย
เมื่อเห็นฉากนี้ แขกเหรื่อทั้งหลายจึงรีบผสมโรงด้วยในทันที
“จางหยวน แกมันก็แค่รองกัปตันกองกำลังเล็กๆจากตึกจอมพลน้อยๆเพียงเท่านั้น เจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะเหยียบย่างเข้ามาในงานนี่ด้วยซ้ำไม่รู้ตัวเลยรึไง”
“ถึงจะรู้อย่างนี้แต่ผู้อาว
