ใครได้”
“ยิ่งไปกว่านั้น เฉินเฉียงยังมีคนที่ชอบอยู่แล้ว แล้วข้า….ข้า…”
“โอ้ เช่นนั้นแล้วถ้าเฉินเฉียงนั้นไม่ได้ลงเอยกับลูกสาวของเว่ยหยวนตี้ เจ้าก็จะเดินหน้าเต็มกำลังสินะ”
บนเกาะเทียนลี่นี้ ราชาสวรรค์ไม่รู้ว่านึกเบื่อรึยังไงก็ไม่อาจทราบได้ อยู่เขาก็นึกครึ้มสนใจความสัมพันธุ์ของหยานเสวี่ยกับเฉินเฉียงขึ้นมา
และนี่ถึงกับทำให้หยานเสวี่ยอ้ำอึ้งไปไม่ถูกกันเลยทีเดียว
อาจจะเป็นเพราะว่าเธอนั้นถูกเลี้ยงดูมาโดยราชาสวรรค์ตั้งแต่เล็กๆ นี่จึงทำให้เธอนั้นถือว่าราชาสวรรค์เองเป็นพ่อคนหนึ่ง เมื่อเธอถูกราชาสวรรค์ถามเรื่องแบบนี้ ถึงแม้เธอจะรู้สึกอึดอัดอยู่บ้าง แต่มันก็ยังปนเปกับความรู้สึกที่ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอนั้นจะอธิบายออกมายังไงดี
และเมื่อเห็นท่าทางของหยานเสวี่ยนี้ ราชาสวรรค์ก็ยิ่งสนใจความรู้สึกนึกคิดของเธอเข้าไปอีก
“หยานเสวี่ย ตราบใดที่เจ้ายอมเล่าให้ข้าฟัง ข้ารับปากเจ้าว่าข้าจะช่วยเจ้าในทุกหนทาง”
“ไม่ต้องกังวล ตราบใดที่ข้าลงมือ ข้ารับรองว่าไอ้เด็กนั่น ต้องตกเป็นของเจ้าเพียงคนเดียวอย่างแน่นอน”
“ท่านราชาสวรรค์ ท่านพูดอะไรออกมาเนี่ย” ถึงแม้หยานเสวี่ยในตอนนี้มีผ้าคลุมหน้า แต่นั่นก็ไม่ได้ช่วยฝังกลบท่าทางเอียงอายของเธอออกมา หลังจากนั้นเธอก็ได้พูดต่อ “ข้าทาสผู้นี้หมายความว่า ในเมื่อเฉินเฉียงกลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว มันหมายความว่าเขาต้องได้ดอกไม้ร้อยสีสันมาแล้วต่างหากค่ะ”
“และหากเป็นอย่างนั้นจริง ท่านราชาสวรร
