็ไม่คิดมาก่อนว่าราชาสวรรค์นั่นจะโชคดีขนาดนี้ หากว่าเขาได้รับดอกไม้ร้อยสีสันไปมากมายขนาดนั้น ระดับการบ่มเพาะของเขาจะต้องสูงขึ้นกว่าเดิมอีกแน่”
“พี่ใหญ่ ตามเขาไปดีกว่า ไม่อย่างนั้นล่ะก็ หากเขาถูกราชาพวกนั้นจับได้ ต่อให้เขาโชคดีขนาดไหนก็ไม่น่าจะรอดนะ อย่าได้ลืมไปว่าไอ้เด็กนี่มันไม่อาจจะข้ามขั้นการบ่มเพาะได้อีกนา”
“เจ้าสามเอ้ย ไม่ต้องกังวลไปหรอกน่า ดูจากสถานการณ์แล้ว ต่อให้มีราชามาอีกสักยี่สิบหน่อก็ไม่อาจจับไอ้เด็กนี่ได้หรอก”
“พนันกับข้าได้เลยว่าอีกแปบเดียวไอ้หนูนี่ก็กลับไปถึงเกาะเทียนลี่แล้ว”
….
เฉินเฉียงในตอนนี้ได้เปลี่ยนกลับมาใช้รูปลักษณ์เดิมของเขาแล้ว และตอนนี้เขานั้นกำลังพุ่งตรงกลับไปยังเกาะเทียนลี่ด้วยใจที่เบิกบาน
ในเกาะเทียนลี่
“ท่านราชาสวรรค์ ข้าจับได้ถึงสัญญาณของเฉินเฉียงแล้วค่ะ”
หยานเสวี่ยได้รีบเข้ามาในห้องของราชาสวรรค์ด้วยท่าทางตื่นเต้นยินดีแล้วพูดออกมา “เฉินเฉียงกำลังตรงกลับมาที่นี่ พวกเราต้องเตรียมตัวต้อนรับเขารึเปล่าคะ”
ราชาสวรรค์ที่ได้ยินก็หันหน้ามามองหยานเสวี่ย ถึงแม้ใบหน้าของเขาจะปกคลุมด้วยหมอกไอดำ แต่หยานเสวี่ยนั้นก็กลับรู้สึกได้ว่าตัวเองนั้นกำลังจะถูกรังแกอีกแล้ว
“ฮี่ฮี่ฮี่ หยานเสวี่ย เจ้านี่น้า…รู้สึกในหัวจะมีแต่เรื่องของเฉินเฉียงนา….คงไม่ใช่ว่าเจ้านั้นสนใจในตัวเขาหรอกรึ”
“ไม่ ท่านราชาสวรรค์ ข้าเป็นมนุษย์กลายพันธุ์เลยนะคะ ท่านก็รู้นี่ว่าข้าไม่มีคุณสมบัติพอที่จะไปชอบ
