อ็งจนทำให้จากเดิมตำแหน่งผู้การร่วมแห่งกันหนันที่ลอยอยู่ตรงหน้าก็ได้หมดหวังจะได้รับแล้ว ไม่สิ แม้แต่ตำแหน่งที่มีอยู่ตอนนี้ก็ยังเกือบจะถูกริบคืนเลยนะเว้ย”
“ท่านผู้การปกป้องพวกเจ้ามากมายถึงคนนี้ แล้วเอ็งยังคิดว่าท่านจะมาจับตัวอีกเนี่ยนะ ไอ้นรก”
เมื่อได้ยินสิ่งที่จ้าวเชิงพูดออกมาแล้วนั้น เฉินเฉียน จางหยวน และคนอื่นๆต่างก็นิ่งอึ้งไป
เฉินเฉียงได้ก้าวขึ้นหน้าออกมาแล้วถามในทันที “ท่านผู้การ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
“เกิดอะไรขึ้น….เหรอ”
หลินเฟิงได้สบถออกมาหนึ่งทีก่อนจะพูดออกมา “เมื่อครึ่งเดือนกัน ข้าได้หมายจับจากสภาสูงภาคกลาง พวกนั้นต้องการจะจับกุมทุกคนในกองกำลังเทียนเว่ย”
“ถึงแม้ว่าราชาผู้นี้จะไม่รู้ว่าเกิดเรื่องราวอะไรขึ้น แต่ในเมื่อกองกำลังเทียนเว่ยอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของข้า ยังไม่รวมถึงเรื่องที่ครึ่งปีก่อนนั้น พวกเจ้าได้สร้างหน้าให้กับตึกจอมพลของพวกเราไว้มากมายอีก”
“ถึงแม้ว่าข้านั้นจะไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวอันใด แต่ข้าก็ไม่อาจจะทำตัวไม่สนใจลมฝนไล่จับนักรบชั้นแนวหน้าของมนุษย์โดยไม่รู้เหตุผลไปได้หรอก ใช่ไหมล่ะ”
“ยังไม่รวมถึงเจ้า เฉินเฉียงผู้ซึ่งเป็นถึงทายาทของผู้ที่ข้าเคารพอย่างที่สุดนั่นอีก ข้านั้นเชื่อไม่ลงจริงๆว่าเจ้านั้นจะทำร้ายเว่ยหยวนตี้ลงได้”
“น่าเสียดายที่เสียงของราชาผู้นี้นั้นไม่มีใครรับฟังแต่อย่างใด”
“ไอ้เรื่องตำแหน่งอะไรนั่น ราชาผู้นี้ไม่ได้แยแสอยู่แล้ว ข้าจึงไม่ได้คิดจะทำอ
