มสามไมล์ไม่ได้เข้าร่วมด้วยแต่อย่างใด อย่างน้อยๆก็สักพักหนึ่ง”
“ในช่วงนี้ นอกจากภารกิจของทีมเก็บเกี่ยวแล้วก็อย่าได้ผ่อนตน ฝึกฝนร่างกายไปตามปกติ”
“ถึงแม้ในภายภาคหน้า พวกเรายังต้องเผชิญหน้าเรื่องราวอีกมากมายและสับสนไปบ้าง แต่ยังไงซะ ในสักวันหนึ่งแล้วพวกเราจะออกจากที่นี่อย่างแน่นอน”
“และข้าก็หวังว่ายามที่พวกเราต้องออกไปนั้น ทุกคนในกองกำลังจะมีระดับการบ่มเพาะที่สูงขึ้นพร้อมเผชิญหน้าร่วมกันกับข้า”
จางหยวนและพวกนั้นต่างก็รู้สถานการณ์ของเฉินเฉียงเป็นอย่างดี
หากเป็นพวกเขาแล้วนั้น ป่านนี้คงจะไม่อาจคิดอ่านทำอะไรได้อยู่เหมือนกัน
พวกเขานั้นรู้ดีว่าในตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่ต้องเข้าหาความสงบ และหลังจากได้ยินคำพูดของเฉินเฉียงนี้ ทุกคนในกองกำลังเทียนเว่ยก็ไม่ได้มีใบหน้าที่ยับย่นอีกต่อไป กลับกัน พวกเขาต่างเต็มไปด้วยความกระหายในพลัง เพื่อกรุยทางให้กับกองกำลังของพวกเขาเพื่อเผชิญหน้าสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
เพียงเท่านั้นก็เพียงพอกับพวกเขาแล้ว
และเพียงเฉินเฉียงได้พูดจบลง ทุกคนต่างก็พยักหน้าและตอบรับออกมาอย่างพร้อมเพรียง
“พวกเราจะทำตามคำสั่งกัปตัน”
หลังจากนั้น จางหยวนก็รีบเรียกเจิ้งยี่ให้มาหา
“กัปตัน ถึงแม้ว่าท่านจะอยู่ไม่ไกล แต่อย่างน้อยๆท่านก็ควรจะให้พวกเราทำอะไรให้รู้สึกอุ่นใจหน่อยนะ”
“และเพื่อที่จะทำให้พวกเราอุ่นใจได้อย่างที่สุดแล้วข้าอยากจะให้เจิ้งยี่คอยอยู่ข้างกายท่านสักคน”
“เจิ้งยี่ เจ้าอยู่กับกัปตั
