ราะเขารู้ดีว่าเม็ดยาโลกาหวนคืนนี้หาได้ยากยิ่งเพียงใด
แล้วกว่าที่เขาจะได้เม็ดยาเม็ดนี้มาอยู่ในมือนั้น เขาต้องจ่ายไปอย่างมหาศาล
ในตอนนี้หัวใจของฮั่นจุยนั้นราวกับกำลังถูกแมวน้อยข่วนเลยก็ว่าได้ และนี่ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะมองไปยังทรวดทรงองเอวของเว่ยฉิงเชินที่กำลังบินจากไป เขายืนมองตามจนกระทั่งเธอลาลับฟ้าไป
กับสาวน้อยผู้ซึ่งได้ชื่อว่าอัจฉริยะแห่งเผ่าพันธุ์ผู้นี้นั้น ย่อมไม่อาจรอดพ้นเงื้อมมือเขาไปได้ในที่สุด
….
เฉินเฉียงนั้น ในตอนนี้ ในที่สุดเขาก็กลับขึ้นมาสูดอากาศอย่างเต็มปอดอีกครั้ง หลังจากที่ดำดินอยู่นานกว่าครึ่งวันแล้วมั่นใจว่าพื้นที่รอบทะเลสาบนั้นไม่มีใครคิดที่จะมา
หลังจากพาเจิ้งยี่ดำดินลึกลงไปกว่าร้อยไมล์ ในที่สุด ทั้งสองก็ได้กลับขึ้นมาบนพื้นดินอีกครั้ง
เมื่อเฉินเฉียงนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้แล้ว ท่าทีของเขานั้นเปลี่ยนไปอย่างไม่หยุดย่อน พลางเดินตรงไปพร้อมท่าทางที่ซังกะตาย
เจิ้งยี่ที่ไม่ได้รับรู้เรื่องราวๆใดๆนั้น เมื่อเห็นท่าทางของเฉินเฉียงในตอนนี้ก็ไม่กล้าที่จะถามออกมา เขาทำเพียงเดินตามเฉินเฉียงไปโดยไม่พูดอะไรออกมาเลยสักคำ
“แม่….งเอ๊ย”
หลังจากผ่านไปนาน ในที่สุด หมัดของเฉินเฉียงก็ได้ไปจรดบนต้นไม้ต้นหนึ่งที่ใหญ่โตจนล้มครืน แล้วตะโกนออกมาดังลั่น
“กัปตัน เกิดอะไรขึ้นกันแน่”
“อ้อ….ไม่มีอะไรหรอก เจิ้งยี่ ตอนนี้พวกเรารีบตามไปรวมกลุ่มกับจางหยวนและพวกกันก่อน พวกเราต้องไปให้เร็วที่สุ
