เฉินเฉียงไม่พูด เว่ยหยวนตี้ไม่พูด ทั้งสองก็ได้มองหน้ากันอย่างไม่ไหวติง
หลังจากผ่านไปพักหนึ่ง เว่ยหยวนตี้ผู้อยู่ห่างไปจากเฉินเฉียงเพียงหนึ่งฟุต ก็บังเกิดหน้าตกตะลึงในทันทีเมื่อเห็นว่าเฉินเฉียงเปลี่ยนรูปลักษณ์ของตนไปเรื่อยๆราวกับกำลังพลิกหนังสืออ่าน
เริ่มแรกคือจางหยวน ถัดมาคือกัวเหลียง
แล้วก็เปลี่ยนไปเป็นคนอื่นอีกมากมาย
หลินเฟิง หลิวตัน จ้าวหลี่ หลี่เชิน ฮั่นจุย…
และสุดท้าย เฉินเฉียงก็ได้เปลี่ยนใบหน้าเป็น…เว่ยหยวนตี้
“เจา เจ่า อะแฮ่ม….เจ้า…”
เว่ยหยวนตี้นึกหวาดกลัวขึ้นมาในทันทีเมื่อพบว่า แม้แต่เสียงของเฉินเฉียงก็ยังเปลี่ยนไปจนเหมือนเขา เขาได้ชี้ไปที่เฉินเฉียงพร้อมมือที่สั่นเครือ “เจ้าเป็นมนุษย์กลายพันธุ์พันหน้า”
เฉินเฉียงได้ส่ายหัวไปมา “ลุงเว่ย ข้าบอกตรงๆเลยนะว่าข้านั้นไม่ได้เป็นมนุษย์กลายพันธุ์แต่อย่างใด”
“เป็นไปไม่ได้ มาถึงขนาดนี้แล้วเจ้ายังคิดจะหลอกข้าอีกรึ”
“หึหึหึ ลุงเว่ย ทำไมข้าต้องหลอกท่านด้วย”
“ยามที่ฉิงเชินมาถึงนี่แล้ว ท่านก็ลองถามเธอดูก็ได้ เธอนั้นพิสูจน์ตัวตนของข้ามาแล้ว นางเป็นลูกสาวท่านนี่ ท่านน่าจะเชื่อใจลูกสาวตัวเองอยู่ละมั้ง”
“ห้ะ เจ้า เจ้าหมายความว่าชิงเฉินกำลังมาที่นี่” เว่ยหยวนตี้แสดงท่าทางยินดีขึ้นมาเมื่อได้ยิน
“ใช่ ข้าพึ่งจะส่งข้อความให้นางไป และนางจะมาถึงที่นี่ในอีกไม่นาน”
เมื่อพูดออกมาแล้ว เฉินเฉียงก็ได้ชี้ไปที่ใบหน้าของตน “แต่ก็นะ ลุงเว่ย หากข้าใช้รูปลักษณ์นี้แ
