้งแกล้งทำอยู่
แต่หากไม่มูลความจริง ราชาสวรรค์นั้นย่อมไม่พูดออกมาด้วยตนเอง
ยิ่งไปกว่านั้นก็คือ ตอนที่ราชาสวรรค์ได้พูดออกมานั้น เว่ยหยวนตี้ทำไม่ได้แม้แต่เอ่ยปากปฏิเสธออกมาได้สักคำ
นี่แสดงว่าเว่ยหยวนตี้นั้นย่อมต้องรู้ความเป็นจริงเกี่ยวกับเรื่องนี้
“เว่ย หยวน ตี้”
เฉินเฉียงพูดออกมาด้วยท่าทีเคร่งขรึม “ข้า เฉินเฉียงผู้นี้ ต่อให้ต้องเสียชีวิตก็ต้องล้างแค้นให้กับพ่อของตนให้ได้”
“แล้วอย่ามาบอกเรื่องไร้สาระอย่างการไม่ให้ข้าหลงเชื่อคำพูดของมนุษย์กลายพันธุ์อะไรนั่น”
“เพราะท่าทางของเจ้านั้นทำให้ข้าเชื่อจริงๆแล้วว่าในปีนั้นมีบางอย่างได้เกิดขึ้นจริง”
“และด้วยท่าทางของเจ้าแล้ว ยิ่งทำให้ข้ามั่นใจว่าพ่อของข้าไม่ได้ตกตายโดยมนุษย์กลายพันธุ์”
“รู้ไหมว่าทำไมข้านั้นถึงมั่นใจว่าทำไมมนุษย์กลายพันธุ์ถึงไม่ได้ฆ่าเขา”
“เพราะข้านั้นจดจำได้ว่าราชาสวรรค์ได้บอกเอาไว้ว่าฆาตกรนั่นยังไม่ได้ตกตาย”
เว่ยหยวนตี้เมื่อได้ยินก็นิ่งอึ้งไป หลังจากผ่านไปสักพัก เขาก็ได้พยักหน้าออกมา
“ได้ เฉินเฉียง ข้าจะบอกเรื่องที่เกิดขึ้นในปีนั้น”
“อย่างไรก็ตาม เจ้าก็เห็นว่าข้านั้นบาดเจ็บเพราะราชาสวรรค์อย่างร้ายแรง แม้แต่โลกใบเล็กของข้าก็ยังถูกทำลาย”
“หากข้าไม่ได้เม็ดยาโลกาหวนคืนเพื่อรื้อฟื้นโลกใบเล็กของข้า คงยากที่จะเพิ่มระดับการบ่มเพาะได้แม้แต่น้อยก็ไม่อาจ”
“ดังนั้น หากเจ้าช่วยข้าหาเม็ดยานี้มาได้ในหนึ่งปี แล้วไปส่งมันด้วยตัวเองที่ตึกจอมพลภา
