ีที่เห็น
ด้วยตัวตนของหยานเสวี่ยนั้นจะไม่รู้ได้ยังไงว่าเฉินเฉียงทรงพลังขนาดไหน
แม้แต่โลกใบเล็กของราชาสวรรค์นั้นเฉินเฉียงก็ยังแหกออกมาได้อย่างง่ายดาย หากว่าราชาสวรรค์ไม่ได้เตรียมตัวรับมืออย่างดีล่ะก็ ต่อให้เขาไม่ตกตายก็ต้องบาดเจ็บอยู่บ้างพอสมควร
ไม่ว่าจะมองจากมุมไหนก็ตาม ในมุมมองของหยานเสวี่ยนั้น เฉินเฉียงนั้นไร้น้ำใจและโหดร้ายต่อราชาสวรรค์อย่างมาก
ในขณะเดียวกัน ราชาสวรรค์นั้นไม่คาดคิดมาก่อนว่าเฉินเฉียงที่อยู่ในระดับนายพลวิญญาณขั้นสูงจะกล้าโจมตีเขา
แน่นอนว่าราชาสวรรค์ไม่ได้เตรียมตัวรับมือแต่อย่างใด
และในตอนที่เขารู้สึกเสียววูบขึ้นมาในหัวนี้ กลับกลายเป็นว่าเฉินเฉียงนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย
“องครักษ์หยานไม่ต้องกังวลไป ข้า เฉินเฉียงนั้นไม่ใช่คนที่จะไม่รู้จักบุญคุณคน นี่ท่านคิดจริงๆเหรอว่าข้านั้นจะกล้าโจมตีใส่ราชาสวรรค์น่ะ ฮี่ฮี่ฮี่”
ในตอนนี้มีเพียงเสียงของเฉินเฉียงเท่านั้นที่เหลือทิ้งไว้ในพื้นที่แห่งนี้
“ไอ้เด็กตัวเหม็น”
เมื่อเฉินเฉียงจากไปไกลแล้ว ราชาสวรรค์ได้ปาดเหงื่อของตนที่อยู่ภายใต้หมอกควันดำในทันที
หากเฉินเฉียงนั้นคิดลงมือจริงๆ เขานั้นไม่มั่นใจตัวเองด้วยซ้ำจะรับมือเฉินเฉียงได้
เพราะไม่ว่ายังไงแล้ว เขานั้นตั้งใจที่จะฆ่าเพียงเว่ยหยวนตี้เพียงเท่านั้น
“หยานเสวี่ย ตามมันไป”
หลังจากนิ่งอึ้งไปสองวินาที ราชาสวรรค์และหยานเสวี่ยก็ได้ติดตามเฉินเฉียงอีกครั้ง
“เฉินเฉียง ปล่อยลุงไว้ที่นี่ ไม่ว่
