าจะยังไงพวกเราก็หนีจากราชาสวรรค์ไม่พ้นหรอกหากเป็นแบบนี้”
เว่ยหยวนตี้ในตอนนี้ยังคงสัมผัสได้ว่าราชาสวรรค์ยังคงติดตามมา นี่ทำให้เขารีบพูดออกมาอย่างร้อนรน
“ลุงเว่ย อย่าได้กังวลไป คราวนี้เขาจับเราไม่ได้หรอก” เฉินเฉียงได้พูดออกมาพลางกัดฟันแน่นก่อนที่จะทำท่าราวกับจะตัดสินใจอะไรบางอย่าง แล้วทันใดนั้น ร่างกายของเขาก็ได้ระเบิดพลังออกมา จนทำให้ร่างเนื้อใหญ่โตขึ้นมากกว่าเดิม และนี่ทำให้ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นมาอีกเกือบสามเท่าจนราวกับเป็นประกายแสงที่แล่นเล่นไปตามขอบฟ้าขึ้นมาจริงๆ ทิ้งห่างราชาสวรรค์และหยานเสวี่ยออกไปไกล
“ท่านราชาสวรรค์ ทำไมเฉินเฉียงถึงได้เร็วขนาดนี้กัน”
ทั้งสองได้หยุดนิ่งในทันทีเมื่อพบว่าเฉินเฉียงนั้นพุ่งออกไปไกลจนแทบจะมองไม่เห็นแล้ว
ราชาสวรรค์ในตอนนี้ยืนนิ่งอยู่บนท้องฟ้า ก่อนที่ร่างกายจะสั่นไหวขึ้นมาแล้วพูดออกมาห้าคำ
“เผา ผลาญ แก่น โล หิต”
“เผาผลาญแก่นโลหิต…เหรอ ท่านราชาสวรรค์ ท่านไม่เคยสอนวิธีนี้กับเขาไม่ใช่เหรอคะ” หยานเสวี่ยที่อยู่ภายใต้ผ้าคลุมใบหน้านั้นมีท่าทีตื่นตกใจจนอุทานออกมา
หลังจากนั้นก็ได้พูดต่อ “คุณพระคุณเจ้า ท่านราชาสวรรค์ ถ้าอย่างนี้เฉินเฉียงเขาจะไม่….”
“ตัดอนาคตตัวเอง…จนไม่อาจ….บ่มเพาะข้ามขั้นได้อีก”
ราชาสวรรค์ได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่อยากจะเอ่ยลอดไรฟันที่กำลังกัดแน่นอยู่ในตอนนี้ เป็นตอนนี้ที่ตัวเขานั้นราวกับแก่ชราลงไปอีกหลายสิบปี
“หยานเสวี่ย นี่ข้าทำผิดอย่างน
