ยะดังกล่าวก็เริ่มเปลี่ยนไปในแต่ละครั้ง
กับราชาสวรรค์นั้นยังคงถอยร่นไปที่ห้าสิบเมตรเช่นเดิมไม่เสื่อมคลาย แต่เมื่อมาถึงในตอนนี้ เว่ยหยวนตี้ได้ถอยร่นไปกว่าสามร้อยเมตรแล้ว
หากใช้สิ่งนี้เป็นตัววัดผลความแข็งแกร่งล่ะก็ เพียงแค่นี้ก็มองออกแล้วว่าใครชนะ
ถึงแม้จะเป็นแบบนี้แล้ว ราชาสวรรค์ก็ยังทำเหมือนจะไม่เลิกรา เขายังคงพุ่งเข้าปะทะต่อไป และยิ่งพุ่งเข้าปะทะกันแล้ว ราชาสวรรค์ก็เริ่มที่จะแสดงพลังและความเร็วออกมาอย่างทรงพลังมากขึ้นเรื่อยๆ
ในครั้งนี้ เว่ยหยวนตี้กระเด็นกลับไปห้าร้อยเมตร ราชาสวรรค์นั้นกลับไม่ขยับเขยื้อนออกไปแต่อย่างใด
ราวกับกำลังจะบอกออกมาว่าไม่มีใครหยุดเขาได้
และหลังจากการปะทะในครั้งนี้ ราชาสวรรค์ได้พุ่งเข้าใส่เว่ยหยวนตี้อย่างทรงพลังและรวดเร็วกว่าครั้งไหนๆ
การโจมตีนี้รวดเร็วและรุนแรงจนเฉินเฉียงเห็นเพียงทั้งสองนั้นพุ่งเข้าใส่กันจนเป็นประกายแสงเพียงเท่านั้น
กลายเป็นว่าก่อนหน้านี้ทั้งสองยังไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดที่มี แม้แต่พลังจากโลกใบเล็กของตนก็ไม่ได้ใช้
และด้วยการมองการต่อสู้นี้ทำให้เฉินเฉียงเข้าใจหลักการของโลกใบเล็ก ถึงแม้คลื่นพลังที่ปล่อยออกมาจนกลายเป็นห้วงมิตินี้มันจะรวดเร็วขนาดไหนก็ตาม แต่นั่นก็ไม่ได้รอดพ้นสายตาของเฉินเฉียงแต่อย่างใด
และก็เป็นอย่างที่ราชาสวรรค์ว่าเอาไว้ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ ด้วยการที่เว่ยหยวนตี้ได้รับตำแหน่งที่สูงล้ำจึงยากที่จะได้เข้าร่วมสงคราม ไม่เหมือนกับรา