ชาสวรรค์ที่เขานั้นลงมือฝึกฝนคนใต้อาณัติของตนด้วยตัวเอง นี่ทำให้ถึงแม้ทั้งสองจะอยู่ในระดับเทียบเคียงราชาขุนพลเช่นเดียวกัน แต่ระดับฝีมือนั้นต่างกันอย่างสิ้นเชิง
และด้วยความสามารถของราชาสวรรค์นั้น เขาบอกได้เลยว่าหากจะลงมือจริงๆแล้วเว่ยหยวนตี้คงจะตกตายไปตั้งแต่เริ่มด้วยซ้ำ แต่กระนั้น ราชาสวรรค์ก็ยังเลือกวิธีการสู้แบบนี้ทั้งๆที่ไม่มีความจำเป็นแม้แต่น้อย นี่แสดงให้เห็นว่าราชาสวรรค์ มีความแค้นที่ฝังลึกต่อเว่ยหยวนตี้ชนิดที่ยากจะลบล้างจากจิตใจ
เขาต้องการข่มเหงเว่ยหยวนตี้ให้ถึงที่สุด ก่อนที่จะทำลายโลกใบเล็กของเขาแล้วลงมือฆ่า
ย้อนกลับไปตอนที่เขายังอยู่ที่เกาะเทียนลี่นั้น ราชาสวรรค์ได้อธิบายให้เฉินเฉียงให้รับรู้เกี่ยวกับขอบเขตระดับราชา โลกใบเล็กนั้นเปรียบได้ดั่งแหล่งพลังงานของราชา ตราบใดที่โลกใบเล็กภายในร่างยังไม่ดับสูญ คนผู้นั้นจะมีพลังอยู่อย่างไม่จำกัด
หรือก็คือ การจะฆ่าระดับราชาให้ได้นั้นต้องทำลายโลกใบเล็กให้ได้ก่อน
และด้วยช่วงเวลาสั้นๆนี้ ราชาทั้งสองได้ปะทะกันอย่างรุนแรง แม้ร่างกายจะไม่ได้สัมผัสกัน แต่นั่นก็ทำให้เว่ยหยวนตี้ต้องพ่นเลือดคำโตออกมา
เมื่อเห็นฉากนี้ เฉินเฉียงก็ได้มีท่าทีเคร่งเครียดขึ้นมา เขาเห็นได้อย่างชัดเจนว่ากระแสพลังที่อาบร่างของเว่ยหยวนตี้ในตอนนี้นั้นกำลังรั่วไหลออกมาราวกับลูกบอลที่มีรูรั่ว และนี่ทำให้ความสมดุลของร่างกายของเขานั้นอ่อนกำลังลง ราวกับว่าการลอยอยู่กลางอากาศนี้ก