าแม้แต่น้อย
“จานฮง จานจุน สังเกตหลินไฮ่หวังกับราชาเก้าแม่น้ำเอาไว้”
“พวกเจ้าต้องไม่ให้พวกมันลงมือกับนักรบของเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้เป็นอันขาด”
ในตอนนี้ ถึงแม้ว่าเว่ยหยวนตี้ต้องการที่จะปล้นชิงอย่างที่สุด แต่เขาเองก็ยังตั้งทำอย่างยุติธรรม นั่นก็เพราะว่าเขาต้องการแสดงให้เห็นว่าตนเองอยู่เหนือกว่ามนุษย์กลายพันธุ์และทำให้อีกฝั่งเถียงไม่ออก
เว่ยหยวนตี้และหลินไฮ่หวังในตอนนี้ได้สบตากัน ต่างคนต่างก็คิดหาวิธีที่จะช่วงชิงตัวของเฉินเฉียงมาได้ด้วยทุกสิ่งที่มี แต่เป็นตอนนี้ที่เฉินเฉียงที่ตกอยู่ในโหมดบ้าคลั่งนั้นได้ฟื้นคืนสติกลับมา
เมื่อเฉินเฉียงสังเกตเห็นปีกของตนนั้นก็ได้รีบเก็บมันกลับไป
แต่เมื่อเห็นท่าทางของนายพลทักษะพิเศษที่อยู่โดยรอบเข้าแล้วนั้น เขาก็รับรู้ได้ในทันทีว่าพวกเขาต่างตกตะลึง
กลับกลายเป็นว่าเฉินเฉียงเป็นพวกเดียวกับพวกเขาอย่างงั้นรึ
มันก็ควรจะเป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
ไม่อย่างนั้นเขาจะมีปีกสีเงินได้ยังไง
แต่ชายคนนี้ก็พึ่งจะแสดงตนว่ายืนอยู่ข้างเผ่าพันธุ์มนุษย์และฆ่าล้างมนุษย์กลายพันธุ์ไปต่อหน้าต่อตาไม่ใช่เหรอ
แล้วพวกเขาควรจะทำยังไงล่ะ
จับ ฆ่า ช่วย หรือปล่อยไป
ในตอนนี้ เหล่านายพลทักษะพิเศษทั้งหลายต่างก็มองหน้ากันไปมาพร้อมท่าทางที่ทำตัวไม่ถูก
แน่นอนว่าเฉินเฉียงในตอนนี้ไม่ได้มีกะจิตกะใจเกี่ยวกับเรื่องนี้แต่อย่างใด
นั่นก็เพราะสถานะของเขาถูกเปิดเผยแล้ว
แถมไม่เพียงต่อหน้านายพลทักษะพิเศษเหล่านี้เท่า
