้การสูงแห่งตึกจอมพลภาคกลาง
“น้องหยวนตี้ ทำไมถึงกลับมาเร็วนัก แล้วผลการศึกล่ะ”
เผ่าพันธุ์มนุษย์พึ่งจะส่งนักรบชุดใหม่ลงสนามศึกได้ไม่นาน ปันเหรินเองนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมากเพียงแค่ทำการรอผลการศึกอยู่ที่นี่เพียงเท่านั้น
หรือก็คือ แม้แต่ผู้การสูงอย่างปันเหรินก็ไม่ได้รู้เรื่องราวของเขตจิ้งชวนเลยแม้แต่น้อย
“เฮ้อออ ข้าต้องทำให้ผู้การสูงผิดหวังแล้ว แถมเรายังสูญเสียหนักในทันทีที่ไปถึง”
หลังจากนั้น เว่ยหยวนตี้จึงได้อธิบายสถานการณ์เรื่องราวอย่างละเอียดยิบ รวมถึงการได้เผชิญหน้ากับหลินไฮ่หวัง
หลังจากได้ฟังเรื่องราวจากเว่ยหยวนตี้ ปันเหรินเองก็มีสีหน้าเคร่งเครียดในทันใด
“น้องหยวนตี้ เหตุผลที่เจ้าพ่ายแพ้ในครั้งนี้ไม่ใช่เพราะพวกเราแล้ว แต่เป็นเพราะพวกเราคาดไม่ถึงว่าพวกมนุษย์กลายพันธุ์จะถึงกับส่งหลินไฮ่หวังออกมาในครั้งนี้”
“ในทุกๆครั้ง ยามใดก็ตามที่พวกมันออกโรง ในการศึกครั้งนั้นพวกเราต้องแพ้พ่ายในทุกๆครา”
“แต่ในการศึกครั้งนี้ ผู้อาวุโสสูงถึงกับลั่นปากออกมาด้วยตัวเอง หากเป็นอย่างนี้ต่อไปล่ะก็ ไม่ว่าพวกเราจะส่งนายพลออกไปมากมายขนาดไหนก็ไม่เพียงพอ”
“เอาอย่างนี้เป็นยังไง ข้าจะไปที่เขาโชวหยางแล้วไปหารือแผนการตอบโต้กับผู้อาวุโสสูง”
“หากเป็นเช่นนั้นได้จะเป็นการดีมากเลยท่านผู้การสูง ถ้าอย่างนั้นข้าจะรอฟังข่าวจากท่านที่นี่ก็แล้วกัน”
หลังจากตกลงกันแล้ว ปันเหรินก็รีบยืนขึ้นแล้วไปยังเขาโชวหยางในทันที
เขาโชวหยางนั้น
