ไปดูเอง หากว่ามีปัญหาจริงๆล่ะก็ข้าจะส่งข้อความมาบอกพวกเจ้า ถึงตอนนั้นแล้วค่อยว่ากันอีกที”
เมื่อพูดจบ จางหยวนก็วิ่งออกไปในทันที
แต่เพียงเขากำลังจะวิ่งออกไปนั้น เฉินเฉียงก็ได้วิ่งสวนกับเขาไปหลังจากวิ่งไปได้สองไมล์แล้ว
“กัปตัน เกิดอะไรขึ้น นี่พวกเขาเริ่มสู้กันแล้วเหรอ”
เฉินเฉียงพยักหน้ารับ “กลับกันไปก่อนแล้วค่อยพูดกัน”
ไม่นาน เฉินเฉียงและจางหยวนก็ได้กลับไปรวมกลุ่มกับเจิ้งยี่
“กัปตัน”
เมื่อเจิ้งยี่และพวกเห็นว่าเฉินเฉียงกลับมาอย่างปลอดภัย ทุกคนก็ได้เข้าไปห้อมล้อม
“กัปตัน ฮั่นปู้เอ๋อสู้กับมนุษย์กลายพันธุ์อย่างนั้นเหรอ”
“ถูกต้อง แถมยังเป็นสงครามที่โหดร้ายเลยทีเดียว”
“แล้วเราจะรออะไรอีกล่ะ ไปช่วยเขากัน”
“หยุดก่อน”
เฉินเฉียงหยุดจางหยวนที่เตรียมจะวิ่งออกไปในทันที
“กัปตัน ท่านหมายความว่ายังไงกัน หรือท่านจะปล่อยให้ไอ้พวกมนุษย์กลายพันธุ์ทำร้ายนักรบของเผ่าพันธุ์แบบนี้เหรอ”
เมื่อเห็นท่าทางของจางหยวน เฉินเฉียงทำได้เพียงส่ายหัวขึ้นมาเมื่อได้ยิน “จางหยวน ข้าก็ไม่อยากจะคิดแบบนั้นหรอกนะ หากเจ้าต้องการจะไปช่วย ข้าก็จะไม่พูดอะไรให้มากความ”
“แต่ก่อนหน้านั้นน่ะ เจ้าลองถามคนอื่นก่อนดีกว่าว่าอยากจะไปรึเปล่า”
“ทำไมพวกเขาจะไม่อยากไปล่ะ กัปตัน ก็อย่างที่ข้าบอกท่านก่อนหน้านี้ ถึงเรากับฮั่นปู้เอ๋อนั้นจะมีความแค้นส่วนตัวยังไงก็ตาม แต่ในสงครามเป็นตายระหว่างเผ่าพันธุ์แบบนี้ เรื่องพวกนั้นควรเก็บไว้ก่อน พวกเราสามารถใ
