เขตแดนจักรพรรดินั้น ทุกคนต่างก็คิดว่ากว่าเขาจะออกมาได้ก็คงอีกห้าสิบปีให้หลังเสียกระมัง
ที่ในท้องฟ้าเหนือทะเลแดนใต้ เฉินเฉียงเมื่อเปิดกำไลสื่อสารขึ้นมานั้นก็ได้รับข้อมูลมากมายจนเครื่องเกือบจะค้าง
ข้อความสุดท้ายที่เขาได้รับ มาจากเว่ยฉิงเชิน
“พี่ใหญ่เฉินเฉียง ในตอนนี้ข้าติดตามผู้อาวุโสสูงทั้งสามไปยังสภาสูงภาคกลาง และข้าเองก็ไม่รู้ว่าจะได้กลับไปอีกเมื่อไหร่”
เฉินเฉียงทอดถอนลมหายใจเมื่อได้เห็นข้อความนี้
ถึงแม้เขาจะไม่ชอบหน้าฮั่นจุย ตอนที่เขานั้นได้รับรู้ว่าราชาสวรรค์เกลียดชังเว่ยหยวนตี้ขนาดไหนแล้ว เขายังนึกอยู่เลยว่าราชาสวรรค์อาจจะคิดใช้เว่ยฉิงเชินในการทำลายเว่ยหยวนตี้
แต่เมื่อเห็นข้อความนี้มันก็เป็นข่าวดีสำหรับเขา เมื่อในตอนนี้เว่ยฉิงเชินเข้าไปอยู่ที่สภาสูงภาคกลางแล้ว เขาก็ไม่ต้องกังวลเรื่องของราชาสวรรค์อีก ยังไงซะเขาก็คงจะเอื้อมมือไปถึงสภาสูงภาคกลางไม่ได้
ส่วนเว่ยหยวนตี้นั้น…..
เมื่อเฉินเฉียงคิดถึงเรื่องนี้ทำให้เขานั้นควรจะเตือนผู้การร่วมคนนี้ไว้สักหน่อย
นั่นก็เพราะเว่ยหยวนตี้ไม่เพียงจะเป็นพี่น้องที่ดีกับพ่อของตน เว่ยหยวนตี้ยังถือว่าดูแลเขาได้ดี นี่ยังไม่ต้องพูดถึงเป็นพ่อของเว่ยฉิงเชินอีก
ไม่ว่ายังไงก็ตาม เขาเองก็คงไม่อาจจะนั่งดูเว่ยหยวนตี้ตกอยู่ในอันตรายได้เฉยๆ
นอกจากข้อความของเว่ยฉิงเชินแล้ว ข้อความที่เหลือล้วนมาจากคนในกองกำลังเทียนเว่ย
แต่ข้อความพวกนี้ถูกส่งมาอย่างเร็วที่สุดก็เมื่อ
