สองเดือนก่อน พวกเขาต่างก็ส่งข้อความมาอวดถึงของรางวัลที่พวกเขาได้รับยามที่กลับไป
ในช่วงสองเดือนที่ผ่านมานี้ จางหยวนและคนอื่นๆไม่ได้ส่งข้อความมา เป็นไปได้ว่าทุกคนคงกำลังฝึกฝนอยู่ที่ตึกจอมพลเหมันต์จันทรานั่นกระมัง
เมื่อคิดได้ดังนี้ เฉินเฉียงจึงไม่ได้ตอบข้อความของจางหยวนและพวก พร้อมทั้งเลือกที่จะไปเยี่ยมเยือนเว่ยหยวนตี้เพื่อเตือนถึงภัยอันตรายซะก่อน
หลังจากบินไปอีกสัปดาห์กว่า ในที่สุด เฉินเฉียงก็ได้ไปถึงตึกจอมพลเมืองกันหนัน
ที่ด้านนอกของตึกผู้บัญชาการร่วมของกันหนัน ผู้คนต่างก็ขอเข้าพบเพื่อเยี่ยมเยือนผู้การร่วมแห่งกันหนันอย่างไม่ขาดสาย
หลังจากมองอยู่นาน เฉินเฉียงก็ได้เข้าใจ
ที่เป็นแบบนี้เพราะว่าช่วงที่ผ่านมานั้นเว่ยหยวนตี้มีผลงานที่ดีจากพวกเขาที่กลับมาจากเขตแดนจักรพรรดิ
ยังไม่รวมถึงเรื่องที่ลูกสาวสุดที่รักถูกพาตัวเข้าสภาสูงจากภาคกลางด้วยคำชวนด้วยตัวเองของฮั่นจุย เกียรติยศนี้เหนือล้ำกว่าที่คนธรรมดาจะอดที่จะสรรเสริญให้ไม่ได้
ในฐานะที่เธอเป็นลูกสาวของเขา เมื่อระดับการบ่มเพาะของเว่ยฉิงเชินสุกงอมเมื่อไหร่ พ่อของนางอย่างเว่ยหยวนตี้ก็พลอยมีอนาคตที่ไม่สิ้นสุดด้วยเช่นกัน
ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องของในอนาคต แต่ในตอนนี้การที่เว่ยฉิงเชินได้เข้าไปเป็นคนของสภาสูง เพียงเท่านี้ก็ทำให้หลายคนคิดจับมือกับเว่ยหยวนตี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
เฉินเฉียงเดินผ่านผู้คนเหล่านี้ตรงไปยังผู้ดูแลที่หน้าประตูแล้วพูดออกมา “โปร
