บทที่ 258 รังเกียจ
“สองพันสองร้อยเมตรรึ” ราชสวรรค์ขมวดคิ้วในทันที “ยังน้อยไปหน่อยนะ”
ถึงแม้ว่าความแข็งแกร่งเฉินเฉียงนั้นจะสูงล้ำที่สุดในเหล่านายพลวิญญาณขั้นสูงด้วยกันจนเขานึกว่าพอจะโอ้อวดได้แล้วก็ตาม แต่เขาก็ไม่คิดว่าเมื่ออยู่ในมุมมองของราชาสวรรค์แล้วมันยังถือว่าน้อยไปหน่อยได้อีก
นี่คงไม่ใช่ว่าเขาโดนหลอกด่าอยู่หรอกนะ
เขานั้นเป็นเพียงนายพลวิญญาณขั้นสูง จะไปสู้กับราชาสวรรค์ได้ยังไง
ในขณะที่เฉินเฉียงกำลังรู้สึกเซ็งๆอยู่นี้เอง ราชาสวรรค์ก็ได้ถามอีกเรื่องหนึ่งขึ้นมา “เฉินเฉียง ไอ้ที่ข้าสอนเจ้าก่อนหน้านี้เกี่ยวกับตอนที่ก้าวข้ามระดับการบ่มเพาะไปขั้นกลางนั่นน่ะ เจ้าได้ทำให้มันเกิดขอบเขตแห่งการต่อสู้ได้รึเปล่า”
เมื่อได้ยินแบบนี้ เฉินเฉียงก็ได้ยืดอกตรงแล้วพูดออกมา “ข้าต้องขอบคุณท่านราชาสวรรค์ที่ช่วยชี้แนะในเรื่องนี้ครับ ผู้น้อยได้ทำให้มันเกิดขึ้นจนในตอนนี้ทำให้มันอยู่ในระดับกลางเรียบร้อยแล้ว”
“โอ้” ราชาสวรรค์เบิกตากว้างในทันทีเมื่อได้ยิน “งั้นก็รีบๆแสดงออกมาให้ข้าเห็นซะ”
“…..เอ่อ….ท่านราชาสวรรค์ ที่ว่าแสดงออกมานี่….คือ….ข้าต้องทำยังไงมันถึงจะออกมากัน” เฉินเฉียงได้เกาหัวแกรกๆในทันทีเมื่อได้ยิน “ท่านราชาสวรรค์ ผู้น้อยเองนึกว่าขอบเขตแห่งการต่อสู้นี้จะปรากฏเฉพาะตอนที่ต่อสู้อย่างดุเดือดเพียงเท่านั้น หากว่าท่านไม่โจมตีข้ามาในตอนนี้ ข้าเองก็ไม่รู้อีกแล้วว่าต้องทำยังไงมันถึงจะออกมา”
“เจ้า……โง่เง่าได
