ฉียง เจ้าพอจะรับฟังคำขอของข้าอีกสักอย่างได้หรือไม่”
เมื่อได้เห็นธนูประดุจเทพนี้แล้ว เฉินเฉียงก็ไม่ลังเลที่จะพูดออกมา “ท่านราชาสวรรค์เชิญกล่าวมา”
“ข้าต้องการให้เจ้าหาโอกาสหลอกล่อให้เว่ยหยวนตี้ ไอ้คนที่หวังจะได้ตำแหน่งผู้การสูงนั่นออกมาหาข้าสักหน่อย”
“ห้ะ”
เฉินเฉียงถึงกับใจเต้นไม่เป็นส่ำในทันทีเมื่อได้ยิน เขามองไปที่ราชาสวรรค์ด้วยท่าทีขึงขังก่อนที่จะพูดออกมา “ข้าต้องขอโทษท่านราชาสวรรค์ในเรื่องนี้ จะดีกว่าหากท่านเปลี่ยนไปให้ข้าทำอย่างอื่น”
“เว่ยหยวนตี้นั้นถึงแม้เขาจะเป็นหัวหน้าของพ่อข้า แต่เขาก็ยังถือว่าพ่อข้านั้นเป็นพี่น้องคนหนึ่ง”
“พ่อข้าเองก็ได้ตกตายในสงครามไปแล้ว แล้วข้าจะปล่อยให้พี่น้องของเขานั้นพบเจออันตรายได้อย่างไร”
“โอ้ เฉินเฉียง เจ้ารู้รึยังล่ะว่าใครฆ่าพ่อของเจ้า”
“ฮี่ฮี่ฮี่ หากเจ้าไม่รู้ล่ะก็ งั้นข้าก็ขอบอกตามตรงเลยนะว่า พอดีตัวข้านั้นก็ได้รับรู้เรื่องนี้มาเหมือนกัน”
