นี่ทำให้เฉินเฉียงอดไม่ได้ที่จะกล่าวขอบคุณออกมาด้วยใจจริง
“ไม่ต้องมาขอบคุณข้า เฉินเฉียง ไอ้การช่วยเหลือเจ้ามากมายไม่ว่าจะเป็นเรื่องธนูดำ การช่วยเจ้าให้มีขอบเขตจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ หรือแม้แต่การช่วยเหลือเจ้านั้น ข้าย่อมมีเงื่อนไข”
“ห้ะ เงื่อนไข…..อะไร” เฉินเฉียงถามออกมาอย่างประหม่า
“ฮี่ฮี่ฮี่ ไม่ต้องตื่นตกใจไปหรอกน่า” ราชาสวรรค์พูดออกมาด้วยรอยยิ้มแล้วพูดต่อ “ไอ้เงื่อนไขที่ข้าว่ามานั้นไม่ได้เลวร้ายกับเจ้าหรอกนะ ดีไม่ดีเจ้าจะยินดีเสียด้วยซ้ำ”
“เงื่อนไขของข้านั้นก็คือการช่วยข้าจัดการมนุษย์กลายพันธุ์กลุ่มหนึ่งก็เท่านั้น”
เมื่อเฉินเฉียงได้ยินก็อดที่จะมีสีหน้าสงสัยเสียมิดได้
ราชาสวรรค์เองนั้นก็เป็นมนุษย์กลายพันธุ์ แล้วทำไมเขาถึงอยากจะให้เด็กจากเผ่าพันธุ์มนุษย์คนหนึ่งมาคอยเตะตัดแข้งตัดขาพวกเดียวกันอีกล่ะ
ยิ่งไปกว่านั้นคือด้วยระดับการบ่มเพาะของราชาสวรรค์นั้น ลงมือเองน่าจะง่ายกว่าไม่ใช่รึ
ราวกับโดนอ่านความคิดได้ ราชาสวรรค์ได้พูดออกมาต่อ “เฉินเฉียง มนุษย์กลายพันธุ์กลุ่มนี้นั้นเจ้าเองก็เคยพบมาแล้ว แถมยังโดนพวกมันหาเรื่องอีกด้วยนา”
“หมายถึง….หลิวเฟิงกับพวกของมันงั้นรึ” เฉินเฉียงเข้าใจได้ในทันทีและถามออกมาตรงๆ
“ถูกต้อง ไอ้พวกที่ข้าว่านั่นก็คือกลุ่มของหลินไฮ่หวัง”
ราชาสวรรค์ในตอนนี้แม้จะมีหมอกไอดำปกคลุมใบหน้าเอาไว้ทำให้เฉินเฉียงไม่อาจจะทำให้เขานั้นเห็นสีหน้าท่าทางได้โดยตรง แต่เพียงสุ่มสำเนียงเส
