มือที่กำลังถือผ้าเช็ดหน้าของหยานเสวี่ยออกไป ก่อนที่จะพูดกับเฉินเฉียงอย่างเคร่งขรึม “เฉินเฉียง เมื่อครู่ ข้านั้นได้ใช้พลังจิตของข้าตรวจสอบสิ่งแปลกปลอมในเลือดของเจ้าแล้ว”
“และนั่นทำให้ข้าพบว่า เจ้าลูกบอลดำนั่นราวกับมีชีวิตของตัวมันเองและมันกำลังพยายามกลืนกินสายเลือดของเจ้าอยู่”
“อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าสายเลือดของเจ้าเองนั้นก็พิเศษใช่ย่อย ถึงแม้ลูกบอลดำนี้จะพยายามกลืนกินสายเลือดของเจ้าขนาดไหนก็ตาม แต่นั่นก็ไม่อาจทำอะไรสายเลือดของเจ้าได้เลย”
“ปัญหาหลักของเรื่องนี้ก็คงมีเพียงสิ่งเดียวก็คือไอ้ลูกบอลพวกนี้มันไปอุดตันในเส้นเลือดของเจ้าได้ทุกเมื่อ หากเป็นเวลาปกติก็ไม่เป็นอะไรหรอก แต่หากเจ้าต้องต่อสู้ มันจะมีผลในการขัดขวาง จนทำให้เจ้านั้นอาจจะเสียชีวิตได้”
“ข้าเลยลองใช้พลังจิตของข้านั้นบีบอัดไอ้ลูกบอลพวกนี้ให้มันเล็กดู และด้วยวิธีการนี้มันช่วยไม่ให้เจ้านั้นต้องตกอยู่ในอันตราย แม้จะเป็นในการต่อสู้ก็ตาม
แต่ด้วยการที่มันมีมากเกินไป ต่อให้เป็นข้า มันก็ยากเกินที่จะกำจัดให้พวกมันหมดสิ้นในเวลาอันสั้น”
“สุดท้ายแล้วที่เหลือก็คงต้องขึ้นอยู่กับตัวเจ้าเองแล้ว”
“แต่การที่เจ้าจะทำแบบข้าได้นั้น เจ้าคงต้องเพิ่มพลังจิตของเจ้าให้เพิ่มสูงยิ่งกว่านี้เสียก่อนล่ะนะ”
“ในระหว่างนี้จะดีกว่าหากเจ้าระวังการใช้ขอบเขตจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้เอาไว้”
“ขอบคุณท่านราชาสวรรค์” เมื่อเห็นว่าราชาสวรรค์ถึงกับยอมบาดเจ็บเพื่อช่วยเขา
