บอลดำในร่างเจ้านั้น หากเจ้าฝืนใช้ขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ นั่นมันจะทำให้เจ้าต้องเสี่ยงชีวิตมากเกินไป”
“ดังนั้น ข้าเองก็ไม่อยากจะทำให้เจ้าต้องลำบากใจ หากเจ้าไม่ต้องการจะช่วยเหลือในเรื่องนี้ล่ะก็…….”
“ข้าทำ ไม่สิ ข้าต้องทำให้สำเร็จให้จงได้”
เพียงเมื่อเฉินเฉียงได้ยินว่าราชาสวรรค์ต้องการให้เขาไปบั่นคอหลิวเฟิงเขาก็แทบจะพูดตอบตกลงไปตั้งนานแล้ว
นั่นก็เพราะเขานั้นยังหวังที่จะได้ดูดซับร่างของหลิวเฟิงกับพวกของมันเพื่อเพิ่มค่าพลังจิตของเขาอยู่
ตราบใดที่เขาได้พลังของมนุษย์กลายพันธุ์รูปแบบพลังจิต เขาจะไม่ต้องกังวลเรื่องลูกบอลดำในร่างของเขาอีกต่อไป
“ท่านราชาสวรรค์ ต่อให้ข้าไม่ต้องใช้ขอบเขตจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ ข้าก็มั่นใจว่าสามารถจัดการหลินเฟิงและพวกของมันได้”
“โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หากท่านราชาสวรรค์สามารถทำอาวุธยิงไกลที่มันคล้ายคลึงกับธนูดำของข้าได้นั้น มันจะยิ่งทำให้ข้ามีความมั่นใจมากยิ่งขึ้น”
“โอ้ เจ้ามั่นใจตัวเองได้ถึงขนาดนั้นเชียวรึ ก็ดี เฉินเฉียง ข้าจะลงมือทำธนูของเจ้าขึ้นมาใหม่ด้วยตัวข้าเองเลยทีเดียว”
“เอ้อ แล้วก็ไม่ต้องกังวลไอ้เจ้าลูกบอลสีดำในร่างเจ้าให้มันมากนักก็ได้”
“ถึงแม้ข้าจะไม่รู้ว่าเจ้าพวกนั้นมันคืออะไร และในเมื่อเจ้ายังไม่อยากจะบอกความจริงกับข้าก็ตาม แต่ก็จะช่วยเจ้าให้อยู่ร่วมกับมันให้ได้ก็แล้วกัน”
“หยานเสวี่ย เตรียมห้องให้เฉินเฉียง ให้เขาอยู่นี่สักพักจนกว่าข้าจะทำธนูให้เขาเสร็จ”