่มจนจบ พวกเราก็จะขออยู่คู่ที่นั่น ท่านเว่ย ต่อให้กองกำลังของพวกเราแม้อาจจะไม่คงอยู่ แต่สมาชิกทุกคนนั้น อย่างน้อยๆก็ขอดับสูญไปพร้อมกับตึกจอมพลเหมันต์จันทราครับ”
“หึหึหึ ดี”
เว่ยหยวนตี้นั้นไม่ได้มีท่าทีต่อการปฏิเสธของจางหยวนแต่อย่างใด เขายังพูดต่ออีก “หากเป็นอย่างนั้นล่ะก็ จางหยวน เดี๋ยวข้าจะเขียนจดหมายกล่าวชื่นชมเจ้าและกองกำลังของเจ้า แล้วเจ้าก็ถือมันไปให้หลินเฟิงก็แล้วกัน แล้วเขาจะมอบรางวัลที่คู่ควรกับชื่อเสียงที่ทำให้กับพวกเรา”
“ขอขอบคุณท่านผู้การเว่ย”
กองกำลังเทียนเว่ยตอบกลับอย่างพร้อมเพรียง
หลังจากการเข้าสู่เขตแดนจักรพรรดิในครั้งนี้จบลง กว่ามันจะเปิดให้เข้าอีกครั้งก็เป็นเวลาสิบปี และนี่ทำให้เขาเอเวอเรสต์แห่งนี้กลับสู่ความสงบ อย่างที่มันควรจะเป็น
อย่างไรก็ตาม ที่จุดกึ่งกลางระหว่างตีนเขาฝั่งเหนือและใต้นั้น ในตอนนี้มีรอยเท้าหนึ่งได้ถูกทิ้งไว้ จนเผยให้เห็นถึงสถานที่หนึ่งว่ามีผู้เดินผ่านเข้าไปเมื่อไม่นานมานี้
ที่ยอดเขาที่จุดที่สูงราวๆแปดพันเมตรเห็นจะได้ มีบางสิ่งได้ยืนท้าลมหนาวอยู่สี่ตน
“พี่ใหญ่ ท่านคิดว่าที่ฮั่นจุยและหลี่กวงพูดเป็นความจริงรึเปล่า”
“เรื่องที่ว่ามีไอ้หนูทักษะพิเศษพบเจอร่องรอยบางอย่างในเขตแดนจักรพรรดินั่น”
“แต่กับเรื่องนี้ ในช่วงสี่ร้อยปีมานี้ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเลยสักครั้ง”
“นั่นน่ะสิ พี่ใหญ่ หากเป็นอย่างนั้นจริงล่ะก็ ข้าว่าเราควรจะเข้าไปหาไอ้เด็กนั่นสั