กหน่อยไหม”
“ยังไงซะพวกเราก็ไม่อยากจะรอถึงห้าสิบปีอย่างแน่นอน แทนที่จะรอขนาดนั้นไม่สู้ว่าเราเปิดกันเองแล้วเข้าไปหาจะไม่ง่ายกว่ารึไงกัน”
“เหตุผลที่พวกเรายอมให้สามเผ่าพันธุ์นั่นเข้าไปเองก็เป็นเพราะว่าเราหวังจะให้ใครบางคนคลี่คลายความลับของเขตแดนจักรพรรดิอยู่แล้ว ในเมื่อมีคนพบเจอร่องรอยแล้วเราก็ควรจะรีบติดตามร่องรอยนั่นไปไม่ใช่รึ”
“ไม่ น้องสอง น้องสาม น้องสี่ ต่อให้มันจริงล่ะก็ แม้แต่พวกเราเองก็ไม่อาจจะผิดกฎได้”
“ข้าว่าเอาอย่างนี้ดีกว่า น้องสาม น้องสี่ พวกเจ้าทั้งสองรออยู่ที่นี่สักครึ่งปี หากมีใครในสามเผ่าพันธุ์ที่กล้าจะแหกกฎแล้วฝ่าฝืนจะเข้าไปในเขตแดนจักรพรรดิ ก็ทำให้มันฝันค้างไป ณ ตรงนั้นไปเลยแล้วกัน ไม่ต้องสอบถามเรื่องราวแต่อย่างใด”
“ส่วนน้องสองกับข้าจะกลับวังใต้ดินไปก่อน”
หลังจากพูดจบ ร่างทั้งสองก็ได้หายไปราวกับไม่เคยคงอยู่ เหลือไว้เพียงอีกสองร่างที่ยืนนิ่งๆอยู่ตรงนั้นอย่างไม่ไหวติง
