ต่เจ้าก็ยังปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยมและอย่างที่สุดโดยไม่กระด้างกระเดื่อง นี่จึงเป็นสิ่งที่หายากอย่างแท้จริง”
“หยานเสวี่ยได้ยืนขึ้นมาและตอบกลับอย่างเต็มภาคภูมิ “ท่านราชาสวรรค์ ท่านไม่เพียงจะช่วยชีวิตข้าทาสคนนี้แล้ว ท่านยังเป็นผู้เปิดหนทางใหม่ให้แก่ข้า ข้าย่อมยินดีสละชีวิตเพื่อท่านได้”
“ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ข้าทาสคนนี้จะจงรักภักดีต่อท่าน ยอมทำทุกอย่างหากทำให้ท่านคลายกังวลได้ แน่นอนว่าข้านั้นย่อมไม่ทำให้ท่านต้องลำบากใจ”
“ชีวิตของข้าทาสผู้นี้ขอยอมตายเพื่อท่านได้ตลอดเวลา”
“เฮ้ออออ เจ้านี่น้า….ราชาผู้นี้บอกไปตั้งมากมายหลายหนแล้วว่าชีวิตของเจ้าก็เป็นของเจ้าเอง ต่อให้เจ้าอยากจะออกไปจากเกาะนี้ เพียงแค่บอกข้ามา ข้าย่อมยินดีส่งเสริม ไม่คิดฉุดรั้งเจ้าไว้”
“ว่าแต่ เจ้าบอกว่าเฉินเฉียงนั้นจะปรากฏตัวที่ทะเลแดนใต้ในอีกหนึ่งเดือนให้หลังนี่ หากเวลานั้นมาถึงจึง เจ้าเองก็คอยจับตาดูเขาไว้ก็แล้วกัน”
“ราชาผู้นี้อยากจะรู้จริงๆว่าเฉินเฉียงนั้นจะสามารถฝ่าขอบเขตแดนจักรพรรดิที่แม้แต่ราชาทั้งหลายก็ยังต้องปวดหัวนั่นได้ยังไง หึหึหึ..”
….
หลังจากฮั่นจุย ผู้อาวุโสสูงอีกสองคน และเว่ยฉิงเชินแยกตัวออกไป เรือมังกรดำก็ได้บินไปถึงตึกจอมพลเขตกันหนันอย่างปลอดภัย พร้อมกับเหล่านายพลของทั้งสามตึกจอมพล
ในการเข้าไปในเขตแดนจักรพรรดิในครั้งนี้ กองกำลังร่วมที่มาจากตึกจอมพลภาคกลางของจ้าวลี่นั้นไม่ได้รับสิ่งใดที่โดดเด่นกลับไปแม้แ
