บทที่ 250 ตกตะลึง
“หัวเราะทำซากอะไร เม่ยหลัวหลันผู้นี้คือแม่บ้านประจำกองกำลัง ย่อมต้องมีเครื่องใช้สำหรับกองกำลังเพื่อความอยู่รอดอยู่แล้ว นี่เป็นเรื่องปกติ”
ในฐานะที่เป็นสามีของเม่ยหลัวหลัน เหรินหมิงได้ก้าวขึ้นหน้ามาแล้วพูดปกป้องเธอ
“ช่างมันเถอะเม่ยหลัวหลัน เปิดแหวนวงอื่นของเจ้าซะ” เว่ยหยวนตี้เองที่เห็นก็อดมีสีหน้ามืดครึ้มเสียมิได้
เม่ยหลัวหลันพยักหน้ารับ ก่อนที่จะเก็บของบนพื้นจนหมดและมองไปที่ผู้คน
“เม่ยหลัวหลัน คงไม่ใช่ว่าพื้นที่ตรงนี้ไม่ใหญ่พอหรอกนะ”
เม่ยหลัวหลันพยักหน้ารับแล้วพูดออกมาอย่างจริงจัง “โปรดให้อภัยข้าด้วยท่านเว่ย ของของข้านั้นเยอะมากจริงๆ”
เว่ยหยวนตี้ได้เหลือบมองไปที่ฮั่นจุย ฮั่นจุยเป็นคนแรกที่ถอยออกไปนับสิบก้าว นี่ทำให้คนอื่นต้องทำตาม
“น่าจะพอนะ”
เม่ยหลัวหลันได้เปิดแหวนวงที่สองออกมาดู รอบตัวเธอในตอนนี้นั้นมีที่ว่างกว่าห้าร้อยเมตร
โดยไม่คาดคิด ในแหวนวงนี้มีแหวนอยู่อีกสิบสามวง
ในครั้งนี้ไม่มีใครสนใจแหวนทั้งสิบสามวง ทุกคนมองแค่เม่ยหลัวหลันเพียงเท่านั้น
“ฝุ่บฝุ่บฝุ่บฝุ่บ”
เม่ยหลัวหลันได้เปิดแหวนทั้งสิบสามวงออกมาพร้อมกัน นี่ทำให้ขวดเหล้านับหมื่นขวดเต็มพื้นที่ที่เธอขอไว้ในทันที
ด้วยกลิ่นยั่วหยวนของไวน์ได้ฟุ้งกระจายนี้ช่างเตะจมูกผู้คนมากนัก “ผู้อาวุโสฮั่น ท่านอาจไม่เคยริ้มรสไวน์เช่นนี้มาก่อน รสชาติของพวกมันดีมากนัก ข้าขอมอบไวน์ไหนี้แทนของขวัญจากกองกำลังเทียนเว่ย”
เม่ยหลัวหลั