นยกไวน์ไหหนึ่งขึ้นมาในทันที
โดยไม่คาดคิด ฮั่นจุยแม้แม่ขยับแต่ไวน์ในมือของเม่ยหลัวหลันแตกก่อนที่จะได้เข้าใกล้ฮั่นจุยเสียอีก
“เม่ยหลัวหลัน เก็บขยะของพวกเจ้าไว้ซะ พวกเราต้องเสียค่าใช้จ่ายมากมายในการส่งพวกเจ้าเข้าไปในเขตแดนจักรพรรดิ นี่พวกเจ้าเข้าไปเพื่อหาที่ดื่มเพียงเท่านั้นรึไง”
“สิ่งที่พวกเราต้องการเห็นคือพวกเจ้านั้นได้อะไรมาจากเขตแดนจักรพรรดิบ้าง ใครใช้ให้เจ้าเอาของพวกนี้ออกมา”
เมื่อเห็นแบบนี้แล้ว เม่ยหลัวหลันก็ได้พูดออกมาอย่างดุดัน “พวกเราเองก็ไม่ต้องการเอาของพวกนี้ออกมาให้ขายหน้านักหรอกค่ะ แต่เป็นเฉียวกังไม่ใช่หรือคะที่ต้องการตรวจสอบแหวนพวกเราทุกวง ข้าจึงจำยอมต้องเอาออกมาเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของพวกเรา”
เมื่อได้ยินแบบนี้แล้ว ฮั่นจุยได้มองไปที่เฉียวกังปราดหนึ่งก่อนที่จะหันหน้ากลับมาแล้วพูดอย่างสุขุม “ได้ เอาเป็นว่าของสิ่งใดที่เจ้าไม่อยากจะเอาออกมาก็ไม่ต้องเอาออกมา แค่แสดงผลลัพธ์ของการเข้าไปในเขตแดนก็พอ”
“ได้ค่ะ”
เป็นตอนนี้ที่เม่ยหลัวหลันเก็บไวน์ทั้งหมดไปพร้อมใบหน้าแดงระเรื่อเพราะกลิ่นเหล้า ก่อนที่จะนำแหวนวงที่สามออกมา
ในแหวนวงนี้มีแหวนวงหนึ่งเพียงเท่านั้น
แต่ในแหวนวงหนึ่งนี้กลับมีแหวนอีกสามวง นี่ทำให้ผู้คนเริ่มหนังตากระตุก
นั่นก็เพราะแหวนทั้งสามวงนี้มีแต่สมุนไพร
นอกจากนั้นยังมีเม็ดยาขนาดนต่างๆอีกนับสิบชนิด
เมื่อเห็นสมุนไพรนี้แล้ว ฮั่นจุยเองก็พยักหน้าอย่างยอมรับ “ไม่เลว ไม่เลว ห
