มิง ม่อโชว หลางซานเอ๋อและหลิวซวนเอ๋อทีละคน ทีละคน ของในแหวนแต่ละวงนั้นไม่ได้แตกต่างไปจากจางหยวนเลยแม้แต่น้อย ราวกับว่านั่นคือสิ่งของพื้นฐานเพียงเท่านั้น ไม่ได้มีสิ่งใดอย่างอื่นอีก
นี่ยิ่งส่งเสริมข้อสงสัยของเฉียวกังจนทำให้ผู้คนเริ่มกระซิบกันในทันที
“ชิ ตอนที่ได้ยินวาจาห้าวหาญของจางหยวน ข้าก็นึกว่าพวกเขาจะเก็บเกี่ยวได้อย่างมากมายจากเขตแดนจักรพรรดิ ไม่คิดเลยว่าเมื่อเอาของมารวมกันแล้วยังน้อยกว่าข้าตั้งครึ่งค่อน”
“นั่นสิ แต่ก็อีกล่ะนะ ยังไงซะพวกเขาก็มีนายพลวิญญาณขั้นสูงเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ขนาดข้าที่เป็นนายพลวิญญาณขั้นกลางยังได้รับแก่นคริสตัลขั้นสูงมาได้หลายสิบก้อนเลย”
“นี่แสดงว่าในการเข้าสู่เขตแดนจักรพรรดิในครั้งนี้นั้นพวกเราต้องเสียตำแหน่งให้ตัวไม่ได้ประโยชน์ไปสิบกว่าที่เหรอเนี่ย หาข้าเป็นพวกเขานะ อย่างน้อยๆก็ต้องฆ่าสัตว์ประหลาดไม่ก็มนุษย์กลายพันธุ์ได้อีกสักนิดอีกสักหน่อยก็ยังดี”
“ดูเหมือนว่ากองกำลังเทียนเว่ยนั้นจะกระจอกงอกง่อยเสียมากกว่าล่ะนะ ไอ้คำพูดสวยหรูอันโด่งดังนั่นช่างไม่เหมาะเลยสักนิด มองยังไงก็มีแต่พวกกลัวตายทั้งนั้น”
“เฉียวกังได้คาดการณ์ไว้ก่อนแล้ว ดูเหมือนว่าเขานั้นจะมีสายตาที่กว้างไกลนัก….แต่ ทำไมข้ายังไม่เห็นของอย่างกำไลสื่อสารที่เขาว่ามาเลยล่ะ”
“นั่นสิ แถมตอนนี้ยังเหลืออีกแค่สองคนเสียด้วย หากว่าเขาไม่พบเจอหลักฐานที่ว่านั่น แต่ให้มองการณ์ไกลขนาดไหนก็ต้องพบเจอปัญหาอย่างแน
