็นมนุษย์กลายพันธุ์ นี่มันหมายความว่ายังไง”
เพื่อไม่ให้ทุกคนเข้าใจว่าเขานั้นเป็นคนเช่นไร ฮั่นจุยจึงแสร้งไต่ถามออกมาราวกับเป็นคนที่มีความยุติธรรม ก่อนที่จะอธิบายให้ทุกคนฟังเพิ่มเติม “ทุกคน อย่าพึ่งเข้าใจผิดไป ยังไงซะนี่ก็คือเรื่องของสายลับในเผ่าพันธุ์ ไหนจะเรื่องความลับของบันไดสู่สรวงสวรรค์นั่นอีก”
“แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม ทุกคนอย่าได้กังวล หากว่าพิสูจน์ได้ว่าเฉียวกังนั้นใส่ร้ายคนดี ข้าให้คำมั่นว่าเฉียวกังจะไม่ได้มีชีวิตอยู่อย่างแน่นอน”
“แต่…” เว่ยชิงเฉินราวกับจะพูดอะไรบางอย่างแต่ถูกหลู่จี้ห้ามเอาไว้
“ผู้อาวุโสฮั่นเป็นถึงผู้มีตำแหน่งใหญ่โตแห่งสภาสูงภาคกลางอยู่แล้ว พวกเราย่อมเชื่อมั่นในตัวตนและการตัดสินใจของท่านว่าไม่ใช่คนที่เอนเอียงอย่างแน่นอน ผู้อาวุโสฮั่นโปรดสืบสวนเรื่องนี้และนำเกียรติยศกลับคืนมาให้กับกัปตันของพวกเราด้วยเถอะครับ”
เมื่อได้ยินคำกล่าวเยินยอของหลู่จี้แล้ว ฮั่นจุยเองก็พยักหน้าอย่างแข็งขัน ก่อนที่จะหันไปทางเฉียวกังแล้วพูดออกมา “เฉียวกัง บอกข้ามา เจ้ารับรู้สิ่งใด”
เฉียวกังเองนั้นมั่นใจว่าจะจัดการเฉินเฉียงได้จึงได้เดินออกไปตรงหน้าฮั่นจุยในทันที และเขาเชื่อว่าเมื่อฮั่นจุยได้ยินแล้วจะต้องเอนเอียงมาหาตนอย่างแน่นอน
เฉียวกังได้ยืดอกผายแล้วพูดออกมา “ผู้อาวุโสฮั่น ขอบคุณท่านที่ให้โอกาสผู้น้อยได้ทำคุณงามความดี”
“ในวันนั้น กองกำลังของข้าได้ถูกรายล้อมและโจมตีจากเหล่ามนุษย์กลายพันธุ์ ในข
