ม่ได้แตกต่างจากปีกของเฉินเฉียงแม้แต่น้อย”
“ด้วยปีกที่ผิดแผกนั่น ข้ามั่นใจว่านั่นต้องเป็นเฉินเฉียง”
“เดี๋ยวนะ” เมื่อได้ยินแบบนั้นแล้ว ฮั่นจุยก็อดที่จะขัดขึ้นมาเสียไม่ได้ “เฉียวกัง เจ้าหมายความว่าคนที่กระเด็นออกมาจากเขตแดนลึกลับนั่นได้รู้ความลับของบันไดสู่สรวงสวรรค์งั้นเหรอ”
“ถูกต้องแล้วครับท่านผู้อาวุโสฮั่น ในตอนนั้นพวกเราที่อยู่บนปลายบันไดนั้นไล่ตามมันไป แล้วไอ้ตัวน่ารังเกียจนั่นได้กางปีกที่ทรงพลังแบบเดียวกับเฉินเฉียงและหนีหายไปอย่างไร้ร่องรอย”
ฮั่นจุยได้หันไปมองหลู่ฟาง จางหยวนและพวกก่อนที่จะถามออกมา “สิ่งที่เฉียวกังพูดออกมาเป็นเรื่องจริงรึ”
จางหยวนได้ยืดอกตรงแล้วพูดออกมา “ผู้อาวุโสฮั่น ในส่วนของเรื่องที่เฉียวกังถูกช่วยด้วยกัปตันที่มันกล่าวอ้างนั้นพวกเราไม่ได้รับรู้ในเรื่องนั้นแต่อย่างใด แต่ในส่วนเรื่องราวที่เกิดขึ้นบนปลายบันไดสู่สรวงสวรรค์นั้น พวกเราเห็นกับตาว่ามนุษย์กลายพันธุ์นั่นได้กางปีกที่มีความยาวกว่าเจ็ดถึงแปดเมตรนั่นจริง”
“แต่ที่เฉียวกังนั้นกล่าวอ้างว่าเป็นกัปตันของพวกข้านั้นไร้สาระอย่างที่สุด”
“หากว่าเป็นกัปตันจริง ทำไมพวกข้าจะไม่รู้”
“แล้วหากว่าเป็นเขาจริง ทำไมเขาถึงไม่ยอมติดต่อกับพวกเรา”
เป็นตอนนี้ที่เม่ยหลัวหลันได้ก้าวขึ้นหน้าแล้วพูดออกมา “เฉียวกัง นี่มันกล่าวหาพวกเราชัดๆ”
“ในตอนนั้นที่เราเห็นกันนั้นมองยังไงก็เป็นพวกมนุษย์กลายพันธุ์ แถมกัปตันของพวกเรานั้นยังเป็นเพียงแค่
