นายพลวิญญาณขั้นกลางเพียงเท่านั้น อย่าว่าแต่ข้าเลย แม้แต่นักรบคนอื่นก็เห็นว่ามนุษย์กลายพันธุ์ตนนั้นมีลิ้นทีแหลมคม หน้าอย่างกับลิง แถมยังมีหนึ่งในพวกมันเรียกมันว่าหลิวหลางอีก แล้วจะเป็นกัปตันของพวกเราได้อย่างไร”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือข้าจดจำได้ว่ามีไอ้พวกมนุษย์กลายพันธุ์ที่มีพลังเหนือมนุษย์ที่เรียกว่าแปลงโฉมพันหน้าอยู่ในหมู่พวกมัน”
“โฮ่ ไม่เลว นี่เจ้ารู้จักมนุษย์กลายพันธุ์ประเภทนั้นด้วยรึนี่ ดูเหมือนว่าเฉียวกังเองต่างหากที่เป็นฝ่ายถูกหลอกสินะ”
เหมือนเห็นสถานการณ์ในตอนนี้แล้ว ยิ่งปล่อยให้ผ่านเลยไปก็ยิ่งเสียเปรียบมากขึ้น นี่ทำให้เฉียวกังนั้นหน้าซีดราวกับไก่ต้มแล้วพูดออกมา “เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเป็นไปได้ ข้ามองอย่างกระจ่างชัดว่าเป็นเฉินเฉียงอย่างแน่นอน ข้ามองมันในวันนั้นข้าเองยังจดจำสายตาที่เกลียดชังของมันได้อยู่เลย”
“พูดบ้าอะไรของเจ้าเนี่ย เฉียวกัง เจ้าจะบอกว่าเมื่อมนุษย์กลายพันธุ์ทั่วไปแล้วเจ้าจะบอกว่าพวกมันยิ้มให้เจ้ารึไงกัน นี่เจ้าคิดว่าเจ้ามีเสน่ห์เหนือความเกลียดชังรึไง หรือว่าเจ้าเองต่างหากที่เป็นพวกเดียวกับมัน”
“จริงด้วย เฉียวกัง เจ้าต้องการฆ่ากัปตันของพวกเราให้จงได้สินะ ใครจะรู้ ดีไม่ดีเป็นเจ้าต่างหากที่ต้องการสร้างผลงานให้กับไอ้พวกนั้น”
“ไม่จริง” เฉียวกังตอบปฏิเสธทันควันแล้วพูดออกมา ก่อนที่จะชี้หน้าจางหยวนแล้วพูดออกมา “จางหยวน เจ้าบอกว่ากัปตันของเจ้าไม่ได้เข้าไปในเขตแดนจักรพรรดิ แล
