ว่าหากเขาไม่ออกไปจากนี่ เธอเองก็ไม่ออกไปอย่างแน่นอน
“องครักษ์หยาน ทำไมท่านเอาแต่สร้างปัญหาให้ข้านัก ข้านั้นสามารถออกจากที่นี่ได้ด้วยตัวคนเดียวจริงๆ”
แต่ไม่ว่าเฉินเฉียงจะพูดยังไงก็ตาม หยานเสวี่ยยังไม่มีท่าทางเปลี่ยนใจ
“ได้ได้ได้ ข้ายอมท่านแล้ว หากไม่ใช่เพราะว่าท่านช่วยข้าไว้หลายครั้งล่ะก็ ข้าจะไม่สนใจท่านแม้แต่น้อย”
เฉินเฉียงไม่มีทางเลือกได้แต่ยอมแพ้ไป เขาทะยานขึ้นฟ้าก่อนที่จะมองลงมาที่หยานเสวี่ย
“ไปสิ นำทางข้าไปด้วย”
หยานเสวี่ยเมื่อได้เห็นว่าเฉินเฉียงแสดงออกมาว่าจะยอมออกไปจริงๆ “พวกเราต้องรีบหน่อยแล้ว ไม่อย่างนั้นพวกเราต้องติดอยู่ในที่นี่เป็นแน่”
ถึงแม้หยานเสวี่ยและราชาสวรรค์จะเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ แต่เฉินเฉียงเองก็ไม่รู้สึกไม่ดีกับทั้งสองแม้แต่น้อยนับแต่ได้มีโอกาสพูดคุยและพบเจอ
หากราชาสวรรค์ไม่ชี้แนะการบ่มเพาะให้เขาล่ะก็ เขาเองป่านนี้คงยังไม่ได้ออกจากสำนักเต่าดำเสียด้วยซ้ำ
ส่วนหยานเสวี่ยเองนั้นก็ช่วยชีวิตเขามามากมายหลายครั้ง ถึงแม้เธอจะลั่นปากออกมาว่าเธอเพียงทำตามคำสั่งของราชาสวรรค์เท่านั้น แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม เขาก็ยังถือว่าติดค้างเธออยู่
แต่ที่สำคัญที่สุดคือเขาคงไม่อาจทนอยู่กับเธอได้นับสิบปีดังว่า
แล้วหากว่าเขาทิ้งเธอไว้ที่นี่แล้วกลับไปเกาะเทียนลี่คนเดียว ราชาสวรรค์คงไม่ปล่อยเขาไว้เช่นกัน
นี่ยังไม่รวมถึงการที่เขานั้นถูกเขตแดนลับที่ปลายทางบันไดสู่สรวงสวรรค์ดีดกระเด็นออกมาจนถูกพบเห็
