บทที่ 244 ตาม
“เป็นหลิวหลาง ตามมันไป”
เมื่อเฉินเฉียงโดนโยนออกมาจากมิติลับ ดวงตาที่แหลมคมของหลิวเฟิงก็จดจำได้ในทันทีว่าเป็นเฉินเฉียง มันจึงได้ตะโกนออกมาพร้อมพอพวกของตนกางปีกแล้วไล่ตาม
ระยะช่วงชั้นระหว่างขั้นบันไดของบันไดสู่สรวงสวรรค์แต่ละขั้นนั้นคือหนึ่งเมตรครึ่ง หรือจะให้พูดอีกอย่างก็คือ ชั้นปลายบันไดสู่สรวงสวรรค์แห่งนี้อยู่สูงกว่าพื้นดินหนึ่งพันห้าร้อยเมตร
นอกจากเหล่ามนุษย์กลายพันธุ์แล้ว มีเพียงสัตว์ประหลาดชนิดบินได้บางตัวเท่านั้นที่สามารถติดตามเฉินเฉียงไปได้โดยไม่ต้องพึ่งบันได ส่วนนักรบเผ่ามนุษย์และสัตว์ประหลาดส่วนใหญ่นั้นต่างก็เฮโลลงบันไดลงไปกันทันทีราวกับผึ้งที่กำลังแตกรัง
เมื่อเห็นฉากนี้แล้ว หยานเสวี่ยก็รีบกางปีกของเธอแล้วรีบติดตามไปในทันที
ส่วนหลู่ฟางและพวกไม่มีทางเลือกอื่น ทำได้เพียงวิ่งลงบันไดไปเท่านั้น
-ศิษย์พี่หลู่ คุณหนูเว่ย จำไว้ว่าอย่าได้เผยตัวตนของเฉินเฉียงเป็นอันขาด ไม่งั้นเขาจะมีปัญหามากกว่านี้-
จางหยวนไม่ได้รีบตามไปแต่ส่งข้อความย้ำเตือนไปยังเม่ยหลัวหลันและคนอื่นๆในเรื่องนี้ ก่อนที่เขาจะกระโจนขึ้นฟ้าไปจากบันไดสู่สรวงสวรรค์
จางหยวนเป็นผู้บ่มเพาะสายเลือดแห่งวายุ ถึงแม้เขาจะบินไม่ได้แต่เขาก็มีท่าเท้าที่ยอดเยี่ยม กับความสูงเพียงหนึ่งพันเมตรนี้ไม่ใช้สิ่งที่เขาต้องกังวล นี่คือเหตุผลที่เขาเลือกที่จะกระโดดลงมาจากบันไดสู่สรวงสวรรค์ตรงๆ
ในตอนนี้ เม่ยหลัวหลันและคนอื่นในกองกำลั
