งเทียนเว่ยได้รับรู้ถึงสถานการณ์ของเฉินเฉียงแล้วก็รีบวิ่งเข้าไปดูอาการอย่างห่างๆและพบว่าเฉินเฉียงในตอนนี้มีเลือดไหลออกมาจากมุมปาก
-กัปตัน ท่านเป็นยังไงบ้าง- เม่ยหลัวหลันถามเฉินเฉียงผ่านจิตวิญญาณ
แต่ในตอนนี้ เฉินเฉียงไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่จะตอบได้ เขาไม่ได้ตอบเม่ยหลัวหลันกลับไป ทำได้เพียงมองพื้นตรงหน้าด้วยสายตาที่ว่างเปล่า
“เจี๊ยกเจี๊ยก”
เมื่อเห็นเฉินเฉียงมาปรากฏตรงหน้า เมิ่งน้อยก็รีบวิ่งไปหาและปีนป่ายเขาด้วยแรงทั้งหมดที่มี
ปีกว่าผ่านไปแต่เมิ่งน้อยยังเติบโตเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ถึงแม้มันจะยังคงมีขนาดพอๆกับฝ่ามือ แต่สายตาของมันกลับแสดงออกมาด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย
เฉินเฉียงที่รู้ตัวก็ได้กอดเมิ่งน้อยไว้แน่นก่อนที่จะมองดูโดยรอบ เขาพบว่ามีนักรบจากสามเผ่าพันธุ์นับไม่ถ้วนกำลังมองดูเขา และมีมนุษย์กลายพันธุ์และสัตว์ประหลาดบินได้บางส่วนกำลังไล่หลังเขามา
เมื่อเห็นฉากนี้ เฉินเฉียงไม่พูดอะไรออกมา เขาเพียงกอดเมิ่งน้อยไว้แน่นและพุ่งตรงฝ่าฝูงชนออกไป เมื่อพ้นแล้วเขาก็ได้กางปีกบินออกจากทะเลทรายแห่งนี้
ด้วยการที่ทุกคนยังอยู่ในเขตทะเลทราย การโจมตีทั้งทางกายภาพและจิตวิญญาณก็ไม่อาจกระทำได้เพราะจะถูกสายฟ้าลงทัณฑ์ในทันที
และด้วยเหตุนี้ทำให้เหล่ามนุษย์กลายพันธุ์และสัตว์ประหลาดที่บินไล่หลังเฉินเฉียงนั้นทำได้เพียงไล่ตามเฉินเฉียงไปเพียงเท่านั้น
น่าเสียดายที่ทั้งหมดล้วนแล้วแต่มีวิธีการเคลื่อนไหวที่อ่อนด้อย จ
