ดยง่าย”
“เฮ้อออออ ราชาสวรรค์นี่ช่างสายตาแหลมคมนัก ถูกแล้ว ต่อให้เขาจะทำอะไรกับดาบนี้จริง ข้าก็ไม่อาจที่จะทิ้งมันไปได้”
เฉินเฉียงถอดถอนลมหายใจอีกครั้งก่อนที่จะเก็บดาบนี้ไป
“ในตอนนั้น ในขณะที่เจ้ากำลังฝึกอยู่ในเกาะเทียนลี่ ราชาสวรรค์ได้ทำการปรับปรุงดาบของเจ้าและได้สร้างตัวบอกตำแหน่งขนาดเล็กมากฝังไว้ในดาบของเจ้า ตราบใดที่เจ้ายังคงใช้พลังภายในกับดาบนี้อยู่บ่อยๆ ตัวบอกตำแหน่งนี้เองก็ยังมีพลังงานไว้คอยบอกตำแหน่งอย่างไม่เสื่อมคลาย”
“นอกจากนั้นท่านยังฝังตัวบอกตำแหน่งนั่นไว้ในร่างของข้า นี่จึงเป็นเหตุผลว่าไม่ว่าเจ้านั้นจะอยู่ที่ไหน ข้าก็หาเจ้าพบ”
“เป็นเช่นนั้น”
เมื่อตอนแรกที่เฉินเฉียงได้เห็นว่าดาบดั้นเมฆของเขาแหลมคมขึ้นมาได้นั้น เขาก็ยอมรับนับถือในความสามารถของราชาสวรรค์อย่างมาก
แต่เขาก็คาดไม่ถึงว่าราชาสวรรค์จะทำถึงขนาดนี้ด้วย นี่ยิ่งทำให้เขานั้นยอมรับในความคิดของราชาสวรรค์ว่าเป็นคนที่มองการณ์ไกลจนยากจะหยั่งถึง
อย่างไรก็ตาม ต่อให้เขารู้แบบนั้นเขาก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
อย่างที่หยานเสวี่ยว่าไว้ เขานั้นไม่อาจที่จะโยนดาบดั้นเมฆนี้ทิ้งไปได้อยู่ดี
ดาบดั้นเมฆเล่มนี้เป็นสิ่งที่ซุนต้าฮู่เหลือไว้ให้เขา เขาจะทิ้งมันลงได้ยังไง
“ในเมื่อรู้แบบนี้แล้วตอนนี้เจ้าก็คงจะตามข้ากลับไปแต่โดยดีแล้วสินะ”
เฉินเฉียงทำได้เพียงยิ้มเล็กน้อยและตามหยานเสวี่ยไปโดยไม่ขัดขืน
ด้วยระดับการบ่มเพาะของเฉินเฉียงแล้วนั้น แน่นอนว่าเข