นเฉียงก็ได้เดินต่อไป
ที่ก้าวที่ห้าร้อยนี้ ทุกคนที่เขาก้าวไปนั้นช่างหนักหน่วงกว่าทุกย่างก้าวที่เขาก้าวขึ้นมานัก
จากมุมมองของเขาแล้ว เขารู้สึกว่านี่คือย่างก้าวที่เตรียมไว้สำหรับผู้ที่อยู่ในระดับนายพลวิญญาณขั้นสูง
และในคราวนี้ เฉินเฉียงเดินต่อไปได้เพียงยี่สิบขั้นเท่านั้น เขาก็ต้องหยุดเท้าลงและจัดการค่าสถานะของตนอีกครา
ห้าวันถัดมา ที่ก้าวที่หกร้อย เฉินเฉียงก็ถึงขีดสุดของร่างกาย
นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่เขาได้คิดจะเปิดจุดชีพจร เขาได้ดึงแผ่นแก่นพลังงานออกมา และทำการเปิดจุดชีพจรที่ยี่สิบสอง
หลังจากผ่านไปสิบวัน เขาก็ได้ถึงขีดจำกัดอีกครั้ง แต่เขาก็ตามจางหยวนได้ทัน
ในตอนนี้จางหยวนผู้ซึ่งอยู่ในระดับขั้นที่หกร้อยเจ็ดสิบ และมีเปิดจุดชีพจรได้ยี่สิบสามจุด
ถึงแม้จะมีจุดชีพจรมากกว่าเฉินเฉียงหนึ่งจุด แต่ก็ยังถือว่าอยู่ในระดับการบ่มเพาะเดียวกับเฉินเฉียงและหนี่เฟิงที่ในตอนนี้เธอได้เดินไปเกือบจะถึงขั้นที่เจ็ดร้อยแล้วแม้จะอยู่ในระดับนายพลวิญญาณขั้นกลางก็ตาม นี่แสดงให้เห็นว่าจางหยวนเองก็ถือว่าเป็นอัจฉริยะที่เลิศล้ำคนหนึ่ง
ยังไงก็ตาม จางหยวนคือผู้ที่มีสายเลือดวายุ เขามีท่าเท้าที่ทรงพลังแต่มีพลังโจมตีแค่ระดับกลางเพียงเท่านั้น นี่จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เขานั้นยากที่จะได้รับความสำเร็จมาได้
“จางหยวน เจ้านี่ไม่เลวเลยแฮะ หากเป็นแบบนี้ล่ะก็ ดีไม่ดีเจ้าก็น่าจะไปถึงปลายบันไดได้นะ”
เฉินเฉียงที่ตามมาทันนั้นกล่าวชมออกม
