งข้า”
“ท่านราชาสวรรค์ได้เคยกล่าวกับข้าไว้ว่าหากไม่ใช่เพราะเป็นมนุษย์กลายพันธุ์เหมือนกันล่ะก็ ท่านราชาสวรรค์ของข้านั้นย่อมฆ่ามันทิ้งไปนมนานแล้ว”
เมื่อได้ยินคำพูดยั่วยุของเฉินเฉียง หลิวเฟิงก็ได้โกรธยิ่งกว่าเดิม
“หลิวหลาง นี่เจ้ากล้าด่าทอราชาของข้าอย่างเปิดเผยงั้นรึ”
“หากราชาสวรรค์ไม่ให้คำอธิบายในเรื่องนี้ล่ะก็ เกาะเทียนเล่ยของเจ้าต้องย่อยยับ ฮึ่มมมม”
“ฮี่ฮี่ฮี่ งั้นก็บอกไอ้หลินไฮ่หวังของเจ้าให้ล้างคอรอไว้ได้เลยนะ ข้าอยากจะเห็นจริงๆว่าท่านราชาสวรรค์นั้นจะฆ่าไอ้ระยำนั่นเช่นใด”
เฉินเฉียงได้กล่าวทิ้งท้ายไว้ก่อนจะเดินต่อไป
ที่ข้างใต้นั้น กองกำลังเทียนเว่ยที่กลับมาได้จับจ้องไปที่เหตุการณ์ตรงหน้าทุกฉากทุกถ้อยคำที่เฉินเฉียงได้กระทำ
“ว้าว กัปตันของเรานี่สุดยอดเลยจริงๆ เพียงคำพูดก็ค่าคนอื่นได้แล้ว”
“แถมมาจนถึงตอนนี้มีพวกมนุษย์กลายพันธุ์ต้องตกตายด้วยปากของหัวหน้าไปถึงสองตน”
“นี่ขนาดเป็นนายพลทักษะพิเศษขั้นสูงนะ แค่ชี้หน้าด่ากัปตันก็โดนสายฟ้าลงทัณฑ์ไปซะอย่างนั้น”
“ใจร่มๆเว้ยเฮ้ยยัยลูกแมว ดูหน้าตัวเองมั่ง อวยกัปตันไปยังไงเขาก็ไม่เอาเจ้าหรอกน่า”
หลังจากหวังต้าลู่ได้พูดจบ เขาเองนั้นกลับพูดออกมาด้วยท่าทางที่ยิ้มกริ่ม “นายพลทักษะพิเศษขั้นสูงที่ตกตายไปนั่นจะต้องเป็นพวกใช้การโจมตีทางวิญญาณได้เป็นแน่”
“กัปตันเองก็จริงๆเลยน้า หาเรื่องแต่ไอ้พวกนี้ หากว่าเผ่าพันธุ์ของพวกเราต้องเจอไอ้พวกนี้เข้าล่ะก็คงอยากที่
