่อยู่ข้างๆได้มองเฉินเฉียงด้วยสายตาที่ราวจะลุกไหม้ได้ และพร้อมที่จะกินเลือดกินเนื้อเฉินเฉียงในทันที
“มาสิวะ อยากจะกัดข้าก็มา”
เฉินเฉียงได้ยื่นคอไปให้นายพลทักษะพิเศษตนนี้ในทันทีพร้อมกับพูดท้าทาย
เส้นเลือดบนหน้าผากนายพลทักษะพิเศษตนนี้เมื่อได้ยินก็ปูดโปน แต่ท้ายที่สุด มันก็ทำได้เพียงสบถออกมาแล้วเดินจากไป
“เหอะ”
เฉินเฉียงสบถออกมาทีหนึ่ง ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนค่าพลังงานของเขาเพิ่มข้าสถานะความแข็งแกร่งทางร่างกายอีกครั้ง ก่อนที่จะยืนขึ้นแล้วเดินต่อไป
เม่ยหลัวหลันและพวกที่เห็นก็ตื่นเต้นยินดีในทันทีเมื่อเห็นว่าเฉินเฉียงนั้นกลับมามีแรงแล้วเดินต่อไปได้อีกครั้ง พวกเธอมองหน้ากันก่อนที่จะจับจ้องเฉินเฉียงต่อไป
นายพลทักษะพิเศษก่อนหน้านี้เองผู้ซึ่งเดินลงมาแล้วก็ได้คิดจะหันไปมองเฉินเฉียงเพื่อที่จะส่งสายตาอาฆาตอีกครั้งก่อนที่จะลับตาไปก็ต้องประหลาดใจในทันที นั่นก็เพราะมันได้เห็นว่าเฉินเฉียงกลับมีแรงอีกครั้ง นี่ทำให้มันกลับกลายเป็นรู้สึกเศร้าเสียใจในทันที
“พี่ชาย ท่านตายอย่างน่าอนาถนัก”
เฉินเฉียงเองก็ได้หันไปเหลียวมองนายพลทักษะพิเศษผู้หลงเหลือแล้วพูดออกมาเบาๆ “งี่เง่า”
หลังจากนั้นเฉินเฉียงก็ได้เดินขึ้นไปต่อ
หลังจากผ่านไปอีกครึ่งวัน เฉินเฉียงที่เดินถึงขั้นที่หนึ่งร้อยสามสิบก็ได้หมดแรงอีกครั้ง
เฉินเฉียงได้นั่งลงและมองไปที่แก่นวิญญาณสองก้อนที่พึ่งเอาออกมา เขาวางมันไว้ที่มือขวา เพื่อเปลี่ยนพวกมันเป็นค่าพลังงาน
