กที่ยอมแพ้จากการขึ้นบันไดแห่งสรวงสวรรค์
เฉินเฉียงได้ก้าวเดินไปหาเม่ยหลัวหลันช้าๆก่อนที่จะวางเมิ่งน้อยในมือของเธอ
“พี่หลัวหลัน ข้าขอฝากเมิ่งน้อยด้วยนะ”
“ข้าขอโทษด้วยกัปตัน ข้าไม่อาจได้อะไรกลับมา….”
เม่ยหลัวยหลันพูดออกมาพลางก้มหัวอย่างอับอาย ในขณะที่จ้องมองไปยังเมิ่งน้อย
“พี่หลัวหลันอย่าได้กังวลไปเลยน่า ด้วยการที่มีนักรบของสามเผ่าพันธุ์มากมายขนาดนี้ ไม่มีทางเลยที่ทุกคนทุกผู้จะขึ้นไปถึงยอดน่ะ”
“ใครจะไปรู้ แม้แต่ตัวข้าเองนั้นอาจจะไปได้เพียงครึ่งทางเลยก็ได้”
หลังจากพูดปลอบออกมาแล้ว เฉินเฉียงก็ได้พุ่งตรงไปยังบันไดสู่สรวงสวรรค์ในทันที——————
