แต่ฝีเท้านั้นช่างยอดเยี่ยมนัก”
“สำหรับข้านั้นต่อให้พวกมันหนีไปได้ก็ไม่เท่าไหร่ แต่หากพวกมันได้หนีรอดไปได้แล้วเอาเรื่องขององครักษ์ของราชาสวรรค์ไปป่าวประกาศว่าไม่ยอมช่วยพวกมัน ข้าว่าเรื่องนี้คงทำให้ราชาเหนือมนุษย์ตนอื่นมองราชาสวรรค์ในทางที่ไม่ดีสักเท่าไหร่นะ”
หยานเสวี่ยสบถออกมาเล็กน้อยแต่เย็นชาจับใจ “เจ้ากล้ายกชื่อราชาสวรรค์มาอ้างรึ รนหาที่ตายนัก”
หลังจากพูดจบ หยานเสวี่ยก็หายไปจากตรงที่ยืนอยู่แล้วไปปรากฏตัวต่อหน้านายพลทักษะพิเศษขั้นกลางสองตนที่ทะยานบินหลบหนีอยู่กลางอากาศ
“พวกเจ้าทั้งหมดจงฟังนายท่านคนนี้ นายพลทักษะพิเศษอย่างพวกเรานั้นยินดีที่จะตกตายในการต่อสู้ จะไม่มีใครยินดีที่จะหลบหนี”
“พวกเจ้าทั้งหมดหากยังคิดหนีอยู่อีก ข้าจะฆ่าพวกเจ้าไม่ให้หลงเหลือ อยู่ไปก็อายเผ่าพันธุ์”
หลังจากพูดจบ หยานเสวี่ยก็ได้เตะไปที่นาพลทักษะพิเศษขั้นกลางทั้งสองกลับเข้าไปในวงต่อสู้ และนั่นทำให้ถูกจางหยวนและหลู่ฟางที่ราวกับกำลังรอจังหวะฆ่าทิ้งในทันใด
เมื่อเห็นฉากนี้แล้ว เหล่านักรบทักษะพิเศษตนอื่นก็รับรู้ได้แล้วว่าตัวเองทำได้เพียงกัดกระสุนนัดนี้เอาไว้ และเริ่มต่อสู้กับกองกำลังเทียนเว่ยอีกครั้ง
และด้วยเป็นการต่อสู้ของหมาจนตรอก นี่ทำให้กองกำลังเทียนเว่ยถูกกดดันอย่างหนัก
เมื่อได้เห็นฉากนี้ เฉินเฉียงก็ไม่ได้แสดงความกังวลออกมาแต่อย่างใด เขาได้ตะโกนออกไป “เจิ้งยี่ คืนร่างได้แล้ว ไม่ต้องใช้ร่างจอมเขมือบนั่นแล้ว”
เจิ้
