บบนั้นพวกเราเองคงต้องเจอปัญหาใหญ่เป็นแน่”
ถึงแม้ว่าสายแร่แก่นวิญญาณสายนี้จะไม่ได้มากมายอะไร แต่ก่อนหน้านี้เหมืองนี้เองก็ถูกพบโดยสัตว์ประหลาดมาก่อนหน้านี้แล้ว ดีไม่ดีแม้แต่มนุษย์กองอื่นหรือมนุษย์กลายพันธุ์เองก็อาจรับรู้การคงอยู่ในเมืองนี้แล้ว อย่างน้อยๆพวกเขานั้นขุดไปให้ได้สักครึ่งนึงก่อนก็ยังดี
สำหรับกองกำลังเทียนเว่ยแล้วนั้น เหมืองเล็กๆนี้ไม่ได้มีค่ามากมายอะไร
ถ้าหากพูดกันตรงๆแล้ว การปล้นชิงมนุษย์กลายพันธุ์นั้น สำหรับพวกเขาแล้วคุ้มค่ากับการลงมือมากกว่า
แต่ไม่ใช่กับหลู่ฟาง เว่ยฉิงเชิน และชุยหยันหลัน
นั่นก็เพราะตั้งแต่พวกเขาเข้ามาในเขตแดนจักรพรรดิแล้วนั้น พวกเขานั้นเห็นว่านี่เป็นเหมืองใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยเห็นไม่ได้ต่างไปจากสัตว์ประหลาดหรือมนุษย์กลายพันธุ์
“ศิษย์น้อง เรามาขุดแร่นี่ด้วยกันดีกว่า”
หลู่ฟางพูดออกมาก่อนที่จะพุ่งไปในเหมืองพร้อมกับชุยหยันหลันและเว่ยฉิงเชิน
เฉินเฉียงยิ้มแล้วพูดออกมา “พี่ใหญ่ ไม่ต้องเกรงใจ พวกเราก็คนกันเองอยู่แล้ว”
ในฐานะกัปตันของกองกำลังนั้น เฉินเฉียงย่อมต้องการให้คนในกองกำลังนั้นถูกชุบเลี้ยงอย่างดี
และนี่เองทำให้คนในกองกำลังเทียนเว่ยนั้น มีเพียงเม่ยหลัวหลัน หลิวไฮ่ หลูจี้ และเทพเงินตราเท่านั้นที่ร่วมการเก็บแก่นวิญญาณในเหมือง
“ฉิบละ จางหยวน มีศัตรูที่แข็งแกร่งตรงมาที่นี่”
