ญญาที่เขาให้ไว้กับข้า”
“ไม่เพียงเขานั้นจะช่วยเหลือผู้คนในกองกำลังไว้นับครั้งไม่ถ้วน แถมเขานั้นยังไม่เคยคิดเข้าร่วมกับมนุษย์กลายพันธุ์แม้ตัวเองต้องเกือบตกตายอยู่หลายหน”
“แถมในฐานะองครักษ์แล้ว หากว่าไม่ใช่เพราะช่วยชีวิตข้า ข้าเชื่อว่าเจิ้งยี่คงไม่ยอมใช้สิ่งที่เขารังเกียจจับใจออกมาอย่างแน่นอน”
“และหากไม่มีเรื่องนั้น เจิ้งยี่เองก็คงไม่มีทางแสดงพลังออกมา”
จางหยวนเมื่อได้ยินก็คิดตามว่าทำไมเจิ้งยี่นั้นถึงยินดีที่จะเสี่ยงอยู่ในใจทั้งๆที่ตัวเขาเองก็ไม่ใช่เผ่าพันธุ์มนุษย์ แล้วเขาในฐานะมนุษย์แท้ๆยังคิดจะเสี่ยงแบบนี้บ้างรึเปล่า
และท้ายที่สุด เขาก็พบว่าเจิ้งยี่นั้นสมควรจะเป็นสิ่งหนึ่งที่มนุษย์หลายคนถวิลหา คนที่เชื่อใจได้ที่แม้แต่ยอมสละชีวิตตัวเองให้กับเฉินเฉียง สิ่งที่เรียกว่าพี่น้องที่ดี
คำพูดของเฉินเฉียงนั้นราวกับทรงพลังและก้องกังวานเข้าไปในจิตใจของแต่ละคน แม้แต่จางหยวนเองก็ต้องนิ่งคิดไปนาน
หลังจากผ่านสักพัก เม่ยหลัวหลันก็ได้ถามออกมาด้วยเสียงเบาๆ “เอ่อ…กัปตันคะ นี่หมายความว่าพวกเรานั้นไม่ควรจะฆ่ามนุษย์กลายพันธุ์หรอกเหรอคะ หากพวกเราได้พบเจอมนุษย์กลายพันธุ์เฉกเช่นเจิ้งยี่แล้วคงจะน่าเสียดายไม่น้อยที่ต้องฆ่าคนเช่นเขา”
จางหยวนที่ได้ยินก็เงยหน้าขึ้นมาแล้วหันหน้าไปมองเฉินเฉียง
เฉินเฉียงได้ส่ายหัวไปมาในทันทีแล้วพูดออกไป “ไม่ พี่สาวหลัวหลัน ยังไงซะข้านั้นก็ยังถือว่ามนุษย์กลายพันธุ์คือศัตรูคู่อาฆาตของข
