บทที่ 226 เปรียบเทียบ
คำพูดของเจิ้งยี่นั้นเปรียบได้ดั่งกระสุนปืนใหญ่ที่ยิงลงไปในทะเลสาบ ก่อให้เกิดคลื่นมากมายในใจของทุกคนในกองกำลังเทียนเว่ย
เจิ้งยี่ผู้ซึ่งเปรียบได้ดั่งเทพพิทักษ์ของกองกำลัง องครักษ์ประจำตัวเฉินเฉียง ยอมรับตนเองว่าเป็นมนุษย์กลายพันธุ์
เหตุผลส่วนใหญ่ที่ทำไมคนในกองกำลังเทียนเว่ยรู้สึกกระอักกระอ่วนใจนั้นเป็นเพราะคนในกองกำลังดั้งเดิมทั้งแปดคนนั้นล้วนแล้วแต่มีญาติมิตรที่ตกตายด้วยมนุษย์กลายพันธุ์ทั้งหมดทั้งสิ้น
และด้วยเหตุนี้ เมื่อตอนที่ทุกคนได้เห็นว่าเฉินเฉียงมีพลังเหนือมนุษย์ พวกเขานั้นยากที่จะยอมรับ และไม่อาจจะยอมให้เฉินเฉียงอยู่ในตำแหน่งหัวหน้ากองกำลังได้
นั่นขนาดว่าแต่เฉินเฉียงมีพลังยังอยากจะยอมรับ นับประสาอะไรกับเจิ้งยี่ที่เป็นมนุษย์กลายพันธุ์
หลังจากได้รับคำยืนยันจากปากของเจิ้งยี่ สมาชิกกองกำลังดั้งเดิมทั้งแปดคนนำโดยจางหยวนได้ชักกระบี่ออกมาและนำไปจ่อที่คอของเจิ้งยี่
ส่วนกัวเหลียง หนี่เฟิง และชุยหยันหลันนั้น ถึงแม้จะได้รับรู้แต่พวกเขาไม่มีท่าทางกระด้างกระเดื่องแต่อย่างใด
นั่นก็เพราะพวกเขาเองได้รับรู้ด้วยตัวเองมาแล้วว่าเจิ้งยี่นั้นได้ต่อสู้ชนิดหักหาญชีวิตกับมนุษย์กลายพันธุ์ ยอมแม้แต่เสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเหลือสมาชิกในกองกำลังเลยด้วยซ้ำ
เมื่อเจิ้งยี่ได้เห็นกระบี่ทั้งแปดที่จ่อมาที่ตนแล้ว เจิ้งยี่ก็อยู่ในสภาพที่สงบอย่างน่าประหลาดใจ เขาไม่มีท่าทางอึกอักยึกยักหรือตะขิดตะขว
