พลาดไปในครานั้น หากข้าเป็นเช่นเดียวกับท่านข้าเองก็ทำไม่ต่างกัน แม้แต่ข้าเองก็ยังไม่อยากจะยอมรับตัวเองเลยด้วยซ้ำ”
เมื่อคำพูดของเจิ้งยี่ออกมาราวกับสื่อถึงความคิดในใจที่ฝังลึกของตนเอง จางหยวนและพวกยิ่งรู้สึกเสียใจหนักกว่าเดิม
เมื่อเฉินเฉียงได้เห็นฉากนี้ก็มีท่าทีที่เบาใจลง
ถึงแม้จะเป็นการยากที่จะทำให้จางหยวนนั้นยอมรับเจิ้งยี่ในตอนนี้ได้ก็ตาม
แต่กับผลลัพธ์ที่ออกมาในตอนนี้ก็ยากที่จะได้เห็นแล้ว
อย่างไรก็ตาม เขาเชื่อว่าปมในใจของเขาในเรื่องเจิ้งยี่นั้นได้สลายหายไปแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขากับเจิ้งยี่เองก็สมควรจะดียิ่งขึ้น โดยเฉพาะเมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูร่วมกัน
“เอาล่ะ จางหยวน เจิ้งยี่ ดูเหมือนว่าพวกเจ้าจะไม่มีเรื่องผิดใจกันแล้วสิน้า….”
“ก่อนหน้านี้ข้าได้ยินมาว่าพลังเหนือมนุษย์ของเจ้านั้นคือการเขมือบใช่รึเปล่าเจิ้งยี่”
“หากเป็นแบบนั้นจริง…..อืมมมม… ข้ามีเรื่องจะขอร้องเจ้าสักหน่อยน่ะ หวังว่าเจ้านั้นจะยอมทำตามที่ข้าขอนะ”
“กัปตัน มีเรื่องอะไร ตราบใดที่ข้าทำได้ข้าย่อมไม่ปฏิเสธ” เจิ้งยี่ตอบออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจังพร้อมท่าทางที่มุ่งมั่น
