นพิษร้ายแรง ให้เจ้าแตะมันข้าเองก็ช่วยเจ้าไม่ได้”
หลังจากพูดจบแล้ว หลังจากหอบหายใจอย่างหนักอีกสักพักหนึ่ง เฉินเฉียงก็ได้ยิ้มออกมาราวกับพึงพอใจอะไรบางอย่าง
“หึหึหึ วิชาราชสีห์คำรามของศิษย์พี่ใหญ่ช่างทรงพลังนัก ข้ายังจดจำได้ถึงตอนอยู่ในสำนักเต่าดำอยู่เลย นี่เป็นอีกครั้งที่พ่ายแพ้ให้กับวิชานี้”
“จากประสบการณ์ในตอนนั้น ข้าต้องรีบฟื้นฟูพลังชีวิตและปิดแผลในเส้นเลือดหัวใจ ไม่อย่างนั้นละก็ข้าคงต้องตกตายไปอีกครั้ง”
หลังจากนั้นเขาก็ได้นำเม็ดยาฟื้นฟูโยนเข้าปากไป ก่อนที่จะส่งแผ่นแก่นพลังงานที่ขโมยมาจากกองกำลังของหลิวหมิง
“กัปตัน ท่านทำอะไรน่ะ นี่มันจะไม่เกินไปหน่อยเหรอ”
เฉินเฉียงส่ายหัวไปมาและพูดออกไป “เจิ้งยี่ พวกเรานั้นตกลงกันแล้วว่าจะไม่ให้ใครรับรู้ว่าข้าอยู่ที่นี่ พวกเราก็ต้องเล่นมันให้จบ”
มอบสิ่งนี่ให้กับเม่ยหลัวหลันและเทพเงินตรา เจ้านั้นต้องแสดงสิ่งนี้ให้เห็นว่าทุกอย่างมันจบลงแล้วจริงๆ และเจ้าสมควรที่จะทำมัน
อย่างไรก็ตาม ข้าแนะนำให้เจ้าเก็บมันไว้ให้ดีๆซะล่ะ
สำหรับแผ่นแก่นพลังงานและแก่นวิญญาณนี้เจ้าก็พยายามเก็บมันไว้ให้ดีแล้วใช้พวกมันในการบ่มเพาะ
“ไม่ต้องกังวล กัปตัน ข้าเข้าใจดี”
เฉินเฉียงได้พยักหน้าอย่างพึงพอใจก่อนจะพูดต่อ “เจิ้งยี่ ในตอนนี้ชิงเฉินและศิษย์พี่ใหญ่มาร่วมกับพวกเราแล้ว แผนการของเราที่วางไว้คงเป็นไปไม่ได้อีกต่อไป”
ตอนที่ข้าได้ยุแหย่มนุษย์กลายพันธุ์กองนั้นก่อนหน้านี้ทำให้ข้ารับ
